Kick Off 3

به یاد دارم فکر کردم که بالاخره یک فوتبال واقعی را بازی می‌کنم. نه آن بازی آرکیدی پوچ که فقط کلید را فشار می‌دادی و گل خودش به ثمر می‌رسید. Kick Off 3 از سال ۱۹۹۴ ساخت Anco Software می‌خواست بیشتر — و بیشتر هم می‌گرفت.

سری Kick Off در آغاز دهه هشتاد و نود شهرتی یافته بود به عنوان یک شبیه‌سازی برای کسانی که فوتبال را جدی می‌گرفتند. قسمت سوم این سنت را به PC رساند و با دیدی از بالا تلاش کرد که بر فیزیک توپ و کنترل واقعی بازی تاکید کند. هیچ اقدام آرکیدی اجباری، هیچ پاسی خودکار. توپ مومنتم دارد، بازیکنان اینرسی دارند، و احساسی می‌کنی که با چیزی برخورد می‌کنی که حداقل از دور ورزش واقعی را شبیه می‌سازد.

چیزی که Kick Off 3 را متمایز می‌کرد، ضربات توپ در هشت جهت با تاکید بر تایمینگ و دقت بود. کافی نبود که کنار توپ بایستی و اقدام را تکرار کنی — باید تماس را در موقع مناسب داشته باشی، درباره جایی که بازیکن دویده‌اش می‌رفت فکر کنی، درباره نحوه بازگشت توپ بیندیشی. کنترل‌ها تا حد ناامیدی حساس بودند. خصوصی بر روی صفحه کلید، گاهی احساس می‌شد که قرار است شطرنج را با دستکش بازی کنی. یک جوی‌استیک کمک کرد، اما آن را به طور کامل حل نکرد. این سختی دو چهره داشت: یکی که تو را به بهبود پیش می‌برد، و یکی که تو را از میز دور می‌کند.

آنچه امروزه پایداری دارد، احساسی است که توپ موجودی خود است — نه اینکه دنبال تو بدود مثل اینکه بسته شده باشد. یک پاس ممکن است نیم متر از هدف فاصله داشته باشد، یک شوت می‌تواند از یک مدافع بازگشت بخورد، یک گل هرگز تضمین نیست. در سال ۱۹۹۴، این تازه‌کننده بود. امروزه، نادر است به معنای دیگری — به عنوان یادآوری از زمانی که شبیه‌سازی به معنای سختی بود، نه گستره محتوای مجاز. گرافیک‌ها متواضع هستند، صدا نیز، اما این کاری است که از یک بازی ورزشی DOS آن دوران انتظار نمی‌رود.

امروزه Kick Off 3 برای کسانی جاذب خواهد بود که صبر برای منحنی یادگیری دارند و نوستالژی برای زمانی که یک بازی فوتبال سی حالت و پنجاه تنظیم نداشت. اگر از سری می‌شناختی، بازگشتی دلچسب است. اگر نه، انتظر داشته باش که نیم ساعت اول به نظر برسد مثل حرکت تصادفی ده پیکسل در سراسر زمین. این یک نقص نیست — این منظور است. سوال تنها این است که آیا تو را متقاعد خواهد کرد که بمانی.