Vengeance of Excalibur

1991, ekran karara bürünüyor ve Sound Blaster, annelerime söylemekten utanacağım kadar çok zaman harcadığım bir oyunun intro'suyla hayat bulmuyor. Synergistic Software'in Vengeance of Excalibur, Arthurian RPG'si Excalibur'un kaldığı yerden devam ediyor; sizi yeniden şövalyelere, büyüye ve sizi takip edecek kararlarla dolu orta çağ İngiltere'sine atıyor.

Hikaye, krallığın nihayet barış içinde olduğu bir zamanda başlıyor — herhangi bir iyi fantezi eserinde bu da tehlike demek. Kral Arthur'un dünyası, şövalyeleri ve bütün Yuvarlak Masa mitolojisi, Arthurian efsanesi ruhunda klasik maceraya sahne oluyor. Bu bir tarih belgesi değil, ama ucuz istismar da değil — Synergistic açıkça materyale saygıyla yaklaşmış.

Oynanış, seksenler ile doksanların başında Amerikan PC stüdyolarında tipik RPG ve macera oyunlarının karışımıdır. Haritalar üzerinde gezinirsiniz, karakter partisini yönetirsiniz, görevleri çözersiniz ve dönüşümlü veya yarı-aksiyon savaşlara girersiniz — savaş sisteminin kesin hissi ne kadar hatırladığıma ve ne kadar uydurduğuma bağlıdır, o yüzden bunu kendi deneyiminize bırakacağım. Kontroller o zamanlar sağlam idi, ancak günümüzde fare desteği olmayan menü ardı sıra menü, deneyimli bir retro meraklısının bile moralini bozabilir.

Harika yaşlanmış kısım atmosferdir. Synergistic hikayeyi görseller aracılığıyla anlatmayı biliyordu — ayrıntılı statik konum ekranları, dönem uygun ikonografi ve dünyanın viewport'unuzun ötesinde var olduğu hissi. Pek yaşlanmamış kısım ise erişilebilirliktir. Oyun ilkini oynadığınızı, ne yaptığınızı bildiğinizi ve kılavuzu yanınızda bulunduğunuzu varsayıyor. Kılavuzla tanışmayan veya ön kurunun başkanını atlayan herkes 1991'in iyi bir kısmını ekranın karşısında şaşkın bir ifadeyle harcadı.

Bugün, Vengeance of Excalibur, eski Amerikan RPG'lerini macera elementleriyle, Arthurian mitolojisiyle seven ve bir oyunun sana el tutmayacağını affedebilen oyuncuları cezbedecektir. Bunu bugün DOSBox emülasyonu aracılığıyla bir tarayıcıda çalıştırmak dakikalar meselesidir — ve eğer ilk Excalibur'u oynadıysanız, yıllar önce başlayan bir hikayenin mükemmel sonudur. Değilse, oradan başlayın. Aksi takdirde '91'deki benim gibi olacaksınız: harita üzerinde dolaşırken umutsuzca bunun kendi başına mantıklı olacağını umuyorsunuz.