Barbarian

1989 yılı, monitör turuncu ışıl ışıl, karşımda kılıç tutan ve kontrollenebilir bir karakter olmaktan çok dramatik görünmeye önem veren kaslı bir adam var. Psygnosis tarafından yapılan Barbarian — Palace Software'in yaptığı diğer Barbarian değil, burada işler biraz daha karmaşık hale geliyor.

Psygnosis o zamanlar sanatsal duyarlılığıyla bilinen bir geliştirici olarak tanınırdı — sadece Roger Dean tarafından yapılan kutu sanatına bak. Barbarian, fantezi bir dünyada geçen, combat temalı bir action oyunudur ve siz — şaşırtıcı bir şekilde — bir barbarian oynarsınız. Kılıç, düşmanlar, hayatta kalma. Tür olarak action ve beat 'em up elementleriyle harmanlanmış, seviyeleri ilerlediğiniz ve harekete geçen her şeye saldırdığınız bir oyundur.

Ve sorun tam da burada başlıyor. Kontroller öyle beceriksizdir ki bunu sadece "farklı zamanlar"a bağlayamassınız. O dönemin standartlarına göre bile, action oyunlar daha iyi tepki veriyordu — 1987'den Palace Software'in yaptığı Barbarian'ı hatırlayın, daha pürüzsüz idi. Burada karakter çamur içinde yürüyüyormuş gibi hareket ediyor, combat sistemi sınırlı ve düşmanlar tahmin etmesi veya okuması zor şekillerde tepki veriyor. Hayal kırıklığı zorluk seviyesinden değil, oyunun sizin lehinize çalışmadığı hissinden geliyor. Bu fark deneyimli bir oyuncu tarafından hemen tanınır.

Psygnosis'in yapabileceği şey görsellerdi. Grafikler döneme göre standartları karşılıyor — detaylı spriteler, kabul edilebilir ortamlar. Ses ortası seviyede, Sound Blaster'dan çok şey çıkaramazsınız. Oyun çok daha oynanabilir rakiplerin gölgesinde kayboldu ve bugün bir klasikten çok bir merak konusu. En önemli şeylerde kötü bir şekilde yaşlandı: nasıl oynadığı. Sanatsal tarafı mekanikten daha iyi yaşandı.

Bugün DOSBox emulatörleri aracılığıyla tarayıcınızda oynayabilirsiniz ve eğer 1989'da PC'de tür ortalamasının nasıl göründüğünü merak ediyorsanız bir kez denemeye değer. Action oyunların PC'de hala yerini bulduğu bir anın tarihi bir anlık görüntüsü olarak. Ama nostalji getirmeyecek eğer o zamanlarda oynamamışsanız. Eğer oynadıysanız, muhtemelen bunu tam olarak hak ettiği gibi hatırlıyorsunuz — hafif bir baş ağrısıyla.