Bomberman doksan'lar boyunca bunu kaldırabilen her platformda ortaya çıktı. Dyna Blaster, Hudson'ın klasiklerinin DOS versiyonu, yani basit bir konsept ve bunu mahvetmenin pek çok yolu var. Neyse ki, bu port bir trajedi değil.

Bir labirentte gezinir, bomba yerleştirir, tuğlaları kırarsınız ve yapay zeka rakiplerinizi alt etmeye veya öldürmeye çalışırsınız. Karmaşık bir şey yok — Nintendo'da harika çalıştı, burada da aynı şekilde çalışıyor. Her seviye farklı bir oyun alanıdır ve her bomba seni düşmanlarından biri kadar kolayca öldürebilir. Her seferinde aynı şekilde oynanan ama asla eskimeyen basit bir simetri.
Kontroller basittir — ok tuşları ve spacebar, gereksiz kombinasyon yok. Komşunun yerinde oynadığın o oyunda hemen hemen aynı şekilde oynanıyordu, bu yüzden hemen aksiyonun içindesin. Grafikler ilkesel pikselleştirilmiş delikler, emelleri yok, ama CGA veya MCGA modunda monitörde yeterince görüntülenebilir. Müzik seni rahatsız etmeyecek, bomba sesleri basit ve işlevsel. Oynanış düzgün, bu da DOS portları için garanti değil.
Dyna Blaster elli seviye boyunca değişmedi — bu onun talihsizliği. Bomberman dayanıklı oldu çünkü bir arkadaşla veya bilgisayara karşı oynanması eğlenceliydi ve bu versiyon buna izin vermez. O zamanlar bile Amiga veya Sega'da daha iyi seçenekler vardı. DOS'ta sadece mevcut olması yeterliydi.

Bugün bu, koleksiyoncular ve Bomberman'in kırk dört megabayt RAM'li bilgisayarlarda nasıl oynadığını hatırlamak isteyenler için bir şeydir. İstediğin zaman bir emülatörde çalıştırabilirsin — küçüktür, hızlı indirilir ve daha zayıf donanımda bile çalışır. Serinin en iyi versiyonu değil, ama Bomberman, ve bu yeterli.