De Sim-serie van Maxis

Wie in de Sim-reeks naar een eindscherm zoekt, blijft zoeken. Will Wright en Maxis bouwden geen wedstrijden maar modellen: de maker sprak zelf over een software toy, dus speelgoed. Je krijgt een systeem, een begroting en een handvol knoppen, en het doel verzin je er zelf bij.

Dat valt het sterkst op in de delen die niet over een stad gaan. SimEarth - The Living Planet zet je boven een complete planeet en werkt met de Gaia-hypothese: atmosfeer, klimaat en leven sturen elkaar bij, en een ingreep zie je pas tijdperken later terug. SimLife zakt naar het niveau van genen en laat je organismen zelf samenstellen, terwijl SimAnt helemaal terugschaalt naar één mierennest.

De stad als rekenmodel

SimCity is het deel waar de formule bleef hangen: woon-, winkel- en industriezones intekenen, stroom aanleggen, wegen trekken en daarna je eigen groei bijhouden met belastingtarieven, files, criminaliteit en rampen die een hele wijk wegvagen. SimCity 2000 draait de kaart isometrisch en legt er een ondergrondse laag onder, waar waterleiding en metro een tweede stad vormen.

Later leende Maxis het voorvoegsel uit aan andere studio's. SimFarm vertaalt zones naar gewassen en vee, SimIsle - Missions in the Rainforest verplaatst dezelfde boekhouding naar een regenwoud dat je kunt kappen of beschermen, en SimTower komt voort uit het Japanse The Tower van Yoot Saito, waar de hele simulatie in liften en huurders zit. SimCity 3000 hoort al bij een veel grotere pc-productie met een eigen team. Van de titels hierboven starten SimCity, SimCity 2000, SimEarth, SimLife, SimFarm en SimIsle rechtstreeks in de browser. SimTower en SimCity 3000 staan er als profiel in de catalogus.