Moorhuhn

Moorhuhn begon in 1999 niet als commercieel product maar als promotionele weggever, in opdracht van een whiskymerk en gebouwd door de Duitse studio Phenomedia. De premisse kon nauwelijks eenvoudiger: een zwerm tekenfilmkippen fladdert en paradeert over een landelijke plattelandsachtergrond, en je hebt een vaste tijdslimiet om er zoveel mogelijk neer te schieten voor punten. Dat is het hele spel, en het werd een waar fenomeen in heel Duitsland en een groot deel van Europa.

Wat het als een lopend vuurtje deed verspreiden was de toegankelijkheid. Het was gratis, klein en draaide op elke kantoor-pc, wat het tot de klassieke tijdverdrijver maakte die op werkplekken en scholen werd doorgegeven wanneer niemand eigenlijk games hoorde te spelen. Vogels dichter bij de camera zijn minder punten waard dan die veraf, dus jagen op een hoge score betekent mikken op de moeilijkere, kleinere doelen die langs de horizon flitsen. Het richtkruis zwaait over een scrollend tafereel terwijl kippen kakelen en op een bevredigend komische manier omtuimelen.

Er zit hier geen diepgang in, en die was ook niet bedoeld. Het is een puur arcade-reflexspeeltje, en zijn charme komt volledig voort uit de vrolijke onzin en de competitieve jeuk om het aantal van een vriend te verslaan. Het overweldigende succes leidde tot een hele franchise van vervolgen en spin-offs. Vandaag staat het als een eigenzinnig monument voor de advergame-boom van eind jaren negentig, een herinnering aan de tijd dat een simpel kippenschiet-spel stilletjes de lunchpauzes van een heel continent kon veroveren.