Elf

Het jaar 1992, de trap af naar de kelder, monitor nog koud, Sound Blaster in gereedheid. Je lanceerde action platformers in die tijd niet met grote verwachtingen — toch verraste ze je soms aangenaam.

Elf is een action platformer van Nirvana Systems, oorspronkelijk uitgebracht op Amiga en geport naar DOS. Het verhaal is even oud als het genre zelf: bosself, ontvoerde vriendin, boze tovenaar. Niemand verwachtte Shakespeare, en die kregen ze ook niet. Het plot is slechts een excuus om je in een reeks levels te gooien waar je je doorheen moet vechten.

De gameplay ligt ergens tussen Britse Amiga-platformers uit de late jaren tachtig en vroege jaren negentig — denk aan Stormlord, denk aan Switchblade, je kent het genre. De levels zijn uitgebreid, zonder tijdslimiet, dus je kunt voorzichtig zijn met elke sprong in plaats van blind voruit te stormen. De DOS-besturing is functioneel, hoewel een port van Amiga nooit helemaal zonder compromissen ging — de vloeiendheid van beweging is niet helemaal daar. Door het spel gaan is eenvoudig: je verkent, je vecht, je zoekt naar de weg vooruit. Geen complexe mechanics, geen puzzels die je dwingen een potlood ter hand te nemen.

Wat het onthouden waard is, is een zekere soliditeit in de uitvoering. Elf is geen pionier en heruitvindt het wiel niet. Het is een vakkundig product uit een era waarin Britse en Ierse studios Amiga-platformers uitspuwden die naar PC werden geport met gemengde resultaten — deze behoort tot de betere pogingen. De DOS-graphics gaan acceptabel voort in het mainstream middenveld van 1992, de Sound Blaster-muziek doet zijn werk. Wat het slechtst is verouderd, is waarschijnlijk die rechtlijnigheid zelf — tegenwoordig waardeer je het wanneer een spel op zijn minst wat extra inhoud toevoegt.

Tegenwoordig spreekt Elf vooral aan degenen die een typisch product van het tijdperk willen ervaren — geen grote namen, geen hype, gewoon een eerlijke platformer uit de tijd waarin zulke dingen door twee mensen in een appartement boven een bar werden gemaakt. Start het zonder moeite op in je browser via DOSBox-emulatie. Kwart uur nostalgie gegarandeerd, lange termijn immersie waarschijnlijk niet.