Mega Zone

Το Mega Zone της Konami από το 1983 είναι ένα από εκείνα τα arcade παιχνίδια που δεν έμεινε στη μνήμη όσο θα έπρεπε. Δεν είναι κακό — απλώς ήταν εκεί, στη σκιά του Xevious, και σήμερα λίγοι θυμούνται ότι υπήρξε.

Κατακόρυφη scrolling shooter με αρκετά χαρακτηριστικά που θυμίζουν το δημοφιλές Xevious της Atari, αλλά με δικό του χαρακτήρα. Ελέγχεις ένα τανκ που μπορεί να δράσει σαν αμφίβιο όχημα — κινείσαι πάνω από ποτάμια, δάση και φουτουριστικές στρατιωτικές βάσεις. Ο στόχος είναι ο κλασικός: προχώρα, πυροβόλει ό,τι κινείται, συλλέγει power-ups. Τα MEG energy pods αυξάνουν την ισχύ του πυροβολισμού σου — δώδεκα από αυτά ανά επίπεδο, αν θυμάμαι καλά, και η συσσώρευσή τους κάνει διαφορά.

Το gameplay είναι απλό, αλλά όχι αναπαλαίωτο. Το όχημα κινείται αργά και μεθοδικά, γεγονός που δίνει στο παιχνίδι έναν ρυθμό σαν να σέρνεσαι μέσα από ένα treadmill. Οι εχθροί δεν τρελαίνουν — κάποιοι τοποθετούνται σταθερά, άλλοι εμφανίζονται σε προβλέψιμα σημεία. Δεν υπάρχει κάποια τρέλα ή απρόβλεπτο που να σε κρατά σε εγρήγορση. Τα γραφικά είναι ευχάριστα για το 1983, με χρώματα και σχεδίαση που θυμίζουν την εποχή — χωρίς να αστράφτουν. Ο ήχος; αρκετά τυπικός arcade χρόνου.

Το Mega Zone δεν άφησε πάνω της ιστορία γιατί ήταν ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι όταν κάτι εξοικειωμένο παίζει καλά αλλά δεν προσφέρει τίποτα νέο. Ο Xevious ήταν εκεί πρώτος, πιο βαθύ, πιο πολύπλοκο. Η Konami ήξερε να κάνει εξαιρετικά arcade παιχνίδια — το δημόσιο όμως επέλεξε κάτι άλλο αυτή τη φορά.

Σήμερα, αν το βρεις στο MAME, είναι ένα καλό παιχνίδι για μία ώρα αν έχεις πολλή υπομονή και κανέναν άλλο δρόμο. Δεν είναι κακό, αλλά ούτε σε κρατά στο κάθισμα. Το arcade του '83 είχε καλύτερες επιλογές — και η Konami ήξερε αυτό καλύτερα από όλους.