DOS Doom with WASD

Klavyeye uzanıp hemen fark edeceksin — burada klasik ok tuşu oyunlaması yok. Eski imlemlerin yerine WASD — basit, zarif ve 1993'te oldukça nadirdir. Açıkçası, orijinali hiç bu şekilde oynanmadığı halde ne kadar iyi uyum sağladığına şaşırıyorum.

Doom yine Doom'dur. Mars istasyonunun veya Cehennemin karanlık labirentlerinde birinci şahıs bakış açısından yürürsün, hareket eden ve insan olmayan her şeyi vurursun. Hiç puzzle yok, aşırı düşünmeye gerek yok. Saf aksiyon — giriyorsun, düşman görüyorsün, patlatıyorsun. Seviyelerin mekansal tasarımı hâlâ zekice, dokular ve aydınlatma her odaya kendi karakterisini veriyor. Alt tarafından yanmış bir kule, taban labirentinden farklı görünüyor.

WASD şaşırtıcı derecede iyi çalışıyor. Sol el hareket için, sağ el silahlar için — ateş tuşu ile hareket etme arasındaki klasik gerginlik ortadan kalktı, artık her şey parmak ve başparmağına bez hareketler olmadan mükemmel şekilde uyuyor. Seviye başında ve sonunda yalnızca fare kullandım. Kontroller tepkisel ve hızlı, hiç gecikme yok. Eski donanımda DOS versiyonundan bekleyebileceğin şeyle karşılaştırıldığında hoş bir sürpriz.

Canavarlar otuz yıl öncesi gibi davranıyorlar — bazen yan koridordan, bazen her adımda tükürerek. Roketler ve plazma tam hatırladığın gibi çalışıyor. Sesler, müzik, kapılar açılırken o karakteristik kükreme. Hiçbir şey değişmemiş, çünkü değişmesine gerek yoktu.

Bugün tarayıcıda veya emulatörde oynadığında mantıklı geliyorsa, bu temelde ilk şahıs nişancı oyunlarının köklerine dönüş, herhangi bir yapay harita olmadan. Burada hikayeli bir astronot yok, motivasyon yok — sadece tabanca sesi ve çıkış yolu. WASD tam olarak doğru kilit için doğru yağdır. Eğer daha önce ok tuşlarıyla oynadıysan ve seni hayal kırıklığına uğrattıysa, bunu dene. Eski bir film projektörünü açıp aniden başlangıçtan beri içinde olan her şeyi görüyor gibi bir şey.