Flight Unlimited

ครั้งแรกที่นั่งลงในห้องนักบิน Flight Unlimited แล้วสัมผัสแรกคือ — ว่าพวกเขาทำให้ไอเดีย "การบิน" ไม่ได้เป็นแค่การกด Spacebar เพื่อกระโดด แต่เป็นการรบกวนโลกแบบจริงจัง ปี 1995 บน DOS ไม่ใช่ประเด็นของกราฟิก แต่ของระบบฟิสิกส์ที่ยึดตัวเครื่องบินไว้ในอากาศเหมือนมีน้ำหนักและแรงโน้มถ่วง

Flight Unlimited คือสิ่งที่ต้องการเมื่อคุณจะบอกว่า "ไม่ใช่เกมบิน แต่เป็นการจำลองแบบเสริมจริง" นักพัฒนามอบให้คุณคุณมือสอบที่วิทยาทัศน์ได้และเครื่องบินหลายลำ — เบา เร็ว ปกติ — แต่ละคนมีการทำงานต่างกัน ไม่ใช่แค่ความเร็ว เพียงแต่โครงสร้างที่พยุงตัว การโอ่งอ่างท่า การตกอัตราการเปลี่ยนแปลง คุณจะฝึกหลายอย่างตั้งแต่แนวนอนง่ายๆ ไปจนถึงการโจมตีฝั่งเป้าหมาย

ควบคุมเครื่องบินถือว่าเป็นศิลปะที่ต้องฝึกฝน โยกหยดจอยสติก หรือคีย์บอร์ด จะต้องค่อยๆ สอบเทียบท่าทาง ไม่ใช่กดแล้วสิ้นเรื่อง เครื่องมือต่างๆ ในห้องนักบิน — อัตราส่วนความสูง ความเร็ว ทิศทาง เชื้อเพลิง — ทั้งหมดนี้ยืนยันว่า "นี่ไม่ใช่เกม" ความเบื่อกลับเป็นจุดเด่นของมัน เพราะไม่มีผู้เล่นที่ไม่เคยรู้สึกท้องว่างขณะตกลง

สิ่งที่ Flight Unlimited ปล่อยให้อยู่ในใจคือการที่มันเชื่อว่าเดสก์ท็อป DOS สามารถสร้างสิ่งที่เรียบง่ายแต่ลึก ไม่จำเป็นต้องมีกราฟิกที่สวยงาม แค่ความสามารถในการเหวี่ยงเครื่องบิน การตกอย่างแต่งตั้ง การลงจอดที่จริงจังนั้นพอแล้ว จากนั้นมาเป็นยุคที่สิมูเลเตอร์ต้องการให้ผู้เล่นรู้สึกว่า "ตัวเอง" บิน ไม่ใช่ "เล่น"

วันนี้ Flight Unlimited ยังจำได้ได้เพราะมันไม่ยิหวัง และไม่พยายามเสแสร้ง นี่คือเครื่องจำลองที่สร้างขึ้นโดยคนที่รู้สึกเหมือนด้วยเครื่องบิน สำหรับใครบางคนที่อยากฝึกมือเมื่อยหากบิน หรือเพียงแค่อยากสัมผัสอะไรที่ "จริง" แล้วเมื่อไหร่