Street Fighter

۱۹۸۸. من در خانه دوستم نشسته بودم که یک PC XT داشت، و دو مرد پیکسل‌شده را تماشا می‌کردم که آنقدر آهسته یکدیگر را می‌زدند که من وقت داشتم چای بگیرم و برگردم بدون اینکه چیزی را از دست بدهم. این Street Fighter توسط Capcom بود — و من در آن زمان نمی‌دانستم که این کار متوسط روزی به یکی از بهترین سری‌های بازی‌های مبارزه‌ای در تاریخ تبدیل خواهد شد.

شما در نقش Ryu، یک مبارز ژاپنی که در سراسر جهان سفر می‌کند و مهارت‌های خود را در برابر حریفان محلی امتحان می‌کند، بازی می‌کنید. بازی به تدریج شما را از طریق چندین کشور — ژاپن، آمریکا، چین و انگلیس از جمله ایستگاه‌ها — می‌برد، و در هر کدام یک جفت حریف منتظر شما هستند که به یک بوس سخت‌تر ختم می‌شود. هدف ساده است: تمام آن‌ها را شکست دهید. داستان در اصل در اینجا به پایان می‌رسد.

و اینجا است که مشکلات شروع می‌شوند. کنترل‌ها در نسخه PC به گونه‌ای ناهموار هستند که فراتر از استانداردهای معمول برای آن زمان است. حرکات خاص مثل Hadouken یا Shoryuken از نظر نظری وجود دارند، اما انجام قابل‌اعتماد آن‌ها روی صفحه‌کلید تقریباً به همان سختی بستن بند کفش‌هایتان در حالی که دستکش‌های بوکس پوشیده‌اید است. تشخیص برخورد ناپایدار به نظر می‌رسد — گاهی اوقات به هدف می‌رسید، گاهی نمی‌رسید، و بازی نظر خود را در این مورد دارد. حریفان هوش‌مصنوعی از احمقانگی تا بلوکه کردن بی‌رحمانه همه چیز نوسان می‌کنند. هیچ سازگاری وجود ندارد.

چرا ما این را اصلاً یادمی‌آوریم؟ زیرا Street Fighter II (۱۹۹۱) یک پدیده شد و به طور واپسی علاقه به این نسخه اول را جذب کرد — که خود در سال ۱۹۸۸ تاثیری کم داشت، حتی در نسخه arcade آن، چه رسد به پورت PC. نسخه MS-DOS اتفاقاً یکی از پورت‌های کم‌تر موفق است. صدای Sound Blaster دردناک بود، گرافیک‌ها نزولی‌تر از نسخه اصلی arcade بودند. International Karate یا Yie Ar Kung-Fu که در آن زمان محبوب بود بسیار بهتر و صاف‌تر بازی می‌کردند. Street Fighter 1 به سادگی آن درخشش جنگل‌آور را نداشت که دنباله‌ی آن به کمال رسانید.

امروزه این عمدتاً یک آثار تاریخی است. اگر کنجکاو هستید که سری کجا شروع شد و چرا نسخه دوم به قدری انقلابی بود — بازی کردن نسخه اول در واقع بهترین راه برای درک آن است. تضاد خود سخن می‌گوید. شما می‌توانید آن را امروزه در مرورگر خود بدون نیاز به نصب و بدون مشکل اجرا کنید، که احتمالاً تنها تسلی‌ای است که این نسخه تا به حال ارائه کرده است. انتظار خرابی‌ها را داشته باشید، انتظار ناامیدی را داشته باشید، و خود را برای حرکات خاصی آماده کنید که تقریباً یکی از هر چهار بار به هدف می‌رسند. از نظر تاریخی جالب، از نظر بازی‌پلی متوسط — این Street Fighter از ۱۹۸۸ به اختصار است.