Το Super Mario Bros. 3, που κυκλοφόρησε από τη Nintendo το 1988 στην Ιαπωνία και το 1990 στη Δύση για το NES, θεωρείται από πολλούς η κορυφή του δισδιάστατου Mario στην αρχική κονσόλα. Σχεδιασμένο από τους Shigeru Miyamoto και Takashi Tezuka, πήρε όλα όσα λειτουργούσαν στα δύο πρώτα παιχνίδια και τα επέκτεινε τεράστια, τυλίγοντας όλη την περιπέτεια σε μια γοητευτική ιδέα ότι τα επίπεδα ήταν θεατρική παράσταση, με ορατά μπουλόνια, κουρτίνες και ζωγραφισμένα σκηνικά.

Το παιχνίδι εισήγαγε έναν χάρτη υπερκόσμου με διακλαδιζόμενα μονοπάτια, κρυμμένα μίνι-παιχνίδια και σπίτια των Toad, δίνοντας δομή και επιλογή που έλειπαν από τις προηγούμενες συμμετοχές. Τα power-ups του ήταν κορυφαία στιγμή: το Super Leaf που χάριζε ουρά ρακούν για πτήση και επιθέσεις με την ουρά, η στολή βατράχου για κολύμπι, η στολή με τα σφυριά, και η στολή Tanooki που μπορούσε να μετατρέψει τον Mario σε άτρωτη πέτρα. Σε οκτώ πλούσια θεματικούς κόσμους, από χλοερές πεδιάδες μέχρι έρημο, νερό, πάγο και τα αερόπλοια του Bowser επανδρωμένα από τα επτά Koopalings, συμπύκνωνε μια εκπληκτική ποικιλία ιδεών.

Παραμένει ένα από τα πιο ικανοποιητικά πλατφορμικά της γενιάς του, σφιχτά σχεδιασμένο και ατελείωτα εφευρετικό. Ο χειρισμός είναι ακριβής, η δυσκολία καλοζυγισμένη, και η καθαρή πυκνότητα των μυστικών ανταμείβει το επαναλαμβανόμενο παίξιμο. Αν θέλεις να καταλάβεις γιατί το NES θυμούνται με τόση αγάπη, το Super Mario Bros. 3 είναι ένα από τα απαραίτητα σημεία αναφοράς.