Trojan

Een schietgalerij op een dak. Een dak vol vijanden. Eigenlijk maakte juist dit simpele idee — stand your ground en alles wat komt uitschakelen — de jaren tachtig pure goud waard. Trojan is precies wat je wilt zijn als je beperkt geheugen hebt en veel ambitie.

Het is een rechttoe-rechtaan actiegame voor MS-DOS waarin je een gewapende figuur speelt op een dak of in een beperkt gebied, schietend naar inkomende vijanden. Niets onnodig ingewikkeld — het doel is duidelijk, je levens zijn beperkt, en als je drie of vier keer valt, is het game over. De setting is een grimmige arcade-esthetiek uit de jaren tachtig met een minimalistische benadering van grafiek en geluid, zonder meer vragen dan dat de computer daadwerkelijk draait.

Je speelt met een toetsenbord — links, rechts, schieten, alles tegelijk. Vijanden komen in kleine golven, meestal voorspelbaar, en je moet ze uitschakelen voordat ze je bereiken. Een raakt je, dan heb je pech. Het is wiskundig — hoe zichtbaarder je op het scherm bent, hoe meer doelmogelijkheden. De grafiek is behoorlijk basic, animaties meer als schetsen, geluid alleen wat gekrakel zonder echte melodie. Maar weet je wat? Daar zit de magie. De computer hoeft niet te zweten, en jij kunt je concentreren op ritme, op timing, op overleven.

Trojan hoort bij die games waar je beseft dat geen complexiteit nodig is. Een arcade-shooter zonder excuses, geen verhaal, geen tutorial — alleen jij en een horde vijanden. Het is verouderd op dezelfde manier als alle games van dit type verouderen, de games die op mechanisch plezier vertrouwden: vandaag zal je het zien als nostalgie, als een herinnering aan het moment toen games het lef hadden om stompzinnig simpel maar veeleisend te zijn.

Het zal voor je klikken als je het type bent die ervan geniet om een paar minuten pure reflexen zonder verhaal, zonder menu's, zonder "door demonstraties klikken" te ervaren. In een browser betekent dat twintig minuten puur mechanisch entertainment — het is geen game die je weken lang opnieuw speelt, maar het zal je leren waarderen wanneer een game het instinct heeft om simpel te zijn en zonder fluff te werken.