Trojan

Isang shooting gallery sa isang bubong. Isang bubong puno ng mga kaaway. Actually, ang simpleng ideya lang — manatili sa iyong posisyon at alisin ang lahat ng dumarating — ginawa ang eighties na purong ginto. Ang Trojan ay eksaktong kung ano ang gusto mong maging kapag may limitadong memorya at maraming ambisyon.

Ito ay isang straightforward action game para sa MS-DOS kung saan ikaw ay gumaganap bilang isang armed figure sa isang bubong o sa ilang confined area, pinapababa ang mga darating na kaaway. Walang kailangang komplikado — ang layunin ay malinaw, ang iyong buhay ay limitado, at kung bumagsak ka ng tatlo o apat na beses, game over. Ang setting ay may grimy eighties arcade aesthetic na may minimalist approach sa graphics at sound, hindi nag-aask ng higit pa kaysa sa computer na aktwal na tumatakbo.

Ikaw ay naglalaro gamit ang keypad — kaliwa, kanan, shoot, lahat nang sabay-sabay. Ang mga kaaway ay dumarating sa maliit na waves, karaniwang predictable, at kailangan mong ibaba sila bago nila maabot ka. Isa ay makakagalaw sa iyo, nasa kapalaran ka na. Ito ay mathematical — mas maraming nakikita mo sa screen, mas maraming target opportunities. Ang graphics ay medyo basic, ang animations ay parang outlines, ang sound ay tumitikling walang tunay na melody. Pero alam mo ba? Yan ang kung saan ang magic ay. Ang computer ay hindi kailangang mag-strain, at maaari kang mag-focus sa rhythm, sa timing, sa survival.

Ang Trojan ay nabibilang sa mga laro kung saan nararamdaman mo na walang kailangan ng complexity. Isang arcade shooter na walang excuse, walang kuwento, walang tutorial — iyo lang at isang horde ng mga kaaway. Tumianda ito sa paraan ng lahat ng ganitong uri ng laro, ang mga umaasa sa mechanical fun: ngayon mo itong tutanggapin bilang nostalgia, bilang reminder ng kung kailan ang mga laro ay may lakas ng loob na maging stupidly simple ngunit demanding.

Ito ay makikick sa iyo kung ikaw ay taong nag-eenjoy ng ilang minuto ng pure reflex na walang narrative, walang menus, walang "pag-click through" gameplay demonstrations. Sa isang browser, iyon ay nangangahulugang dalawampung minuto ng purong mechanical entertainment — hindi ito laro na mi-replay mo sa loob ng mga linggo, pero ituturo ka nito na mag-appreciate kung ang laro ay may instinct na maging simple at gumana nang walang fluff.