Super Trio

Dracula is terug en de hele wereld beeft van angst voor hem. Wie zal hem tegenhouden? Een muis, een kat en een hond. Ja, dat is geen typefout.

Super Trio van de Koreaanse ontwikkelaar Dong Sung, uitgebracht in 1995, is een action platformer voor MS-DOS waarin een trio huisdieren de wapens opneemt tegen de heer der duisternis. De premisse klinkt als een spottende opmerking op Castlevania, maar het spel neemt het serieus — of op z'n minst zo serieus als een titel met schattige pixelated dieren kan presteren. Je kiest één karakter, of deelt twee met een vriend, en samen breek je je weg door vijandige levels richting Dracula.

De gameplay is eenvoudig op de manier waarop 1995 DOS dat eiste. Je rent, je springt, je slaat. Geen grote verrassingen in de mechanica, geen revelaties. Elk karakter heeft iets andere eigenschappen, wat theoretisch co-op enig doel geeft — dat wil zeggen, als je daadwerkelijk een ander speler vond die bereid was een toetsenbord te delen, wat vrij zeldzaam was in het midden van de jaren 90. De moeilijkheidsgraad schommelt op manieren die destijds normaal waren en vandaag oneerlijk zouden worden genoemd: vijanden stromen binnen, levens worden opgebruikt, en extra levens zijn niet gratis.

Niemand herinnert zich Super Trio als baanbrekend. Het is een stille vertegenwoordiger van die massale verzameling Koreaanse en Aziatische DOS-titels die zich als paddenstoelen in de eerste helft van de jaren 90 vermenigvuldigden, eindigden op compilatie-cd's en shareware-schijven, en nooit het bredere publieke bewustzijn bereikten. De graphics zijn kleurrijk en schattig, de muziek doet het allerminste. Het spel bestaat gewoon. Sommige mensen speelden het destijds omdat ze niets beters onder handbereik hadden — en dat is eigenlijk een behoorlijk eerlijke categorie.

Het vandaag de dag spelen heeft vooral twee redenen zin. Eén: je bent een verzamelaar van vergeten DOS-rariteiten en dit hoort in jouw collectie. Twee: je hebt tien minuten, wilt iets eenvoudigs, en het absurde concept vermaakt je al — een muis tegen Dracula. Het nodigt niet uit tot lange speelsessies, maar als een snelle reis naar 1995 zonder verwachtingen van een diepgaande ervaring, werkt het. Verwacht alleen niet Castlevania. Echt niet.