Super Trio

دراکولا بازگشت است و تمام جهان از ترس لرزان است. چه کسی می‌تواند او را متوقف کند؟ یک موش، یک گربه و یک سگ. بله، این غلط تایپ نیست.

Super Trio از شرکت کره‌ای Dong Sung، منتشر شده در سال ۱۹۹۵، یک بازی platformer اکشن برای MS-DOS است که در آن سه حیوان خانگی دوست داشتنی علیه ارباب تاریکی اسلحه برمی‌دارند. این مقدمه شبیه یک فریاد علیه Castlevania است، اما بازی آن را جدی می‌گیرد — یا حداقل به‌قدری جدی که یک عنوان با حیوانات پیکسلی دوست داشتنی می‌تواند بپذیرد. شما یک شخصیت را انتخاب می‌کنید، یا دو نفر با یک دوست تقسیم می‌کنید، و با هم راه خود را از میان سطح‌های پر از دشمن به سوی دراکولا می‌زنید.

گیم‌پلی به‌گونه‌ای ساده است که DOS سال ۱۹۹۵ تقاضا می‌کرد. شما دویدید، می‌پریدید، می‌زدید. هیچ شگفتی بزرگی در مکانیک‌ها، هیچ آشکار‌سازی. هر شخصیت ویژگی‌های کمی متفاوتی دارد، که نظری‌اً به همکاری چند نفره مقصدی می‌دهد — یعنی اگر واقعاً یک بازیکن دیگر پیدا کنید که حاضر باشد صفحه‌کلید را تقسیم کند، که در دهه ۹۰ میانی کاری بسیار دشوار بود. سطح سختی به‌طریقی تغییر می‌کند که برای آن زمان عادی بود و امروزه ناعادلانه نامیده می‌شود: دشمنان سیل‌وار می‌آیند، جان‌ها تخلیه می‌شوند، و ادامه‌بازی‌ها رایگان نیستند.

هیچ کس Super Trio را به‌عنوان یک پیشگام ژانر یاد نمی‌آورد. این یک نماینده ساکت از آن انبوه عظیم عنوان‌های کره‌ای و آسیایی برای DOS است که در نیمه اول دهه ۹۰ مثل قارچ‌ها رشد کردند، روی CD‌های مجموعه‌ای و دیسک‌های shareware انجام شدند، و هرگز به شناخت عمومی وسیع‌تر نرسیدند. گرافیک‌ها رنگارنگ و دوست‌داشتنی هستند، موسیقی حداقل را انجام می‌دهد. بازی صرفاً وجود دارد. برخی افراد در آن زمان بازی می‌کردند زیرا چیز بهتری در دستشان نبود — و این درواقع یک دسته‌بندی بسیار صادقانه است.

بازی کردن آن امروز عمدتاً برای دو دلیل منطقی است. یکی: شما یک جمع‌آورنده کنجکاوی‌های فراموش شده DOS هستید و این متعلق به مجموعه شماست. دوم: ده دقیقه دارید، چیزی ساده می‌خواهید، و خود مقدمه پوچ خنده‌دار شما را سرگرم می‌کند — یک موش در مقابل دراکولا. دعوتی برای جلسات طولانی نیست، اما به‌عنوان یک سفر کوتاه به ۱۹۹۵ بدون انتظار برای تجربه عمیق، کار می‌کند. فقط انتظار Castlevania را نداشته باشید. واقعاً، نه.