EF2000

Een moderne fighter op het scherm? Dit is precies wat het is. EF2000 is een militaire vliegtuigsimulator waarin je een Europese jager bestuurt en missies uitvoert boven terrein dat eruit ziet als gemapt uit de werkelijkheid. Het is geen arcade-game waarbij je zonder gevolgen salto's door de lucht maakt. Het is iets ertussenin: eenvoudig genoeg om je weg te vinden, maar technisch genoeg om je aandacht op te eisen.

Je vliegt verschillende soorten operaties — verkenning, bombardement, jagerescorte. Het spel geeft je een kaart, radar, een cockpitpaneel met meetwaarden, en laat het aan jou over waar je vliegt, wanneer je vuurt en hoe je inkomend vuur ontwijkt. Vluchtfysica zijn gedeeltelijk weergegeven, maar je zit niet helemaal gevangen in een simulatie zoals FALCON of die andere ondoordringbare sims. De bediening werkt redelijk — knopdrukken, muiswiel, toetsenbord — zonder een absurd gevecht met de hardware.

Wat EF2000 een succes maakt, is precies dat middengebied. Je bent geen groentje in de cockpit, maar ook geen wiskundige omgeven door berekeningen. Missies zijn gestructureerd, de kaart gedraagt zich geloofwaardig, de vijand reageert. Wapen- en motorgeluiden zijn droog, functioneel — geen orchestrale drama's, maar het geluid van een jachtvliegtuig, het soort dat je herkent als je een F-16 op een foto ziet. De graphics zijn uit de 256-kleurendagen, 3D-modellen zijn plompy, maar je herkent wat je ziet.

Zoals de meeste pc-simulators uit de jaren negentig is EF2000 verouderd in de zin dat deze oude veteraan vandaag de dag spelen betekent dat je omgaat met archaïsche besturingsschema's en graphics die op moderne grote displays als kleine vierkantjes uitzien. Maar zo was het in de jaren negentig. Elk vliegtuig was een luxe. Elke missie had gewicht. Fysica waren benaderend, maar ze hielden stand.

Wanneer zou je het moeten spelen? Als je fan bent van flight sim-games uit de tijd toen ze in Borland C++ werden gebakken, en je wilt zien hoe het niet alleen op Apollo vloog, maar ook in de burgelijke wereld. Het is niet FALCON 3.0, maar je hoeft het ook niet als cultklassiek te onthouden waar iedereen naar zou moeten kijken. Het is een fijn snijpunt van realiteit, waar simulatie goed werd gedaan, maar niet vermoeiend.