007 - A View to Kill

Typ LOOK. Typ GO NORTH. Typ TAKE CHIP. En kijk hoe de parser je vertelt dat hij "chip" niet begrijpt. Welkom bij het leven als James Bond in 1985.

007: A View to Kill is een tekstavontuur van Angelsoft, uitgebracht in hetzelfde jaar als de Roger Moore-film met dezelfde naam. Het is losjes gebaseerd op de plot van de film — een complot gericht tegen Silicon Valley — maar "losjes" doet hier zwaar werk. Je begint ergens in de kou, terwijl je een microchip probeert te bemachtigen van een dode agent, en de missie ontvouwt zich via getypte commando's en beknopte kamerbeschrijvingen van een alinea lang. Geen graphics, geen geluid, geen martini. Alleen jij, een knipperende cursor en een parser met het geduld van een grenswacht.

De gameplay is pure tekstavontuur-orthodoxie uit het midden van de jaren tachtig. Je typt commando's van twee woorden, je pakt voorwerpen op, je loopt vast, je typt synoniemen tot er iets werkt. De Bond-licentie voegt wat smaak toe aan het proza — er is een gevoel dat je je een spion hoort te voelen — maar de eigenlijke mechanieken doen weinig om dat gevoel te verdienen. Bond is charmant. OPEN DOOR typen is dat niet. De puzzels variëren van redelijk tot het soort dat óf een walkthrough vereist óf een heel specifiek woord dat de ontwikkelaar in gedachten had en dat niemand anders ooit zou raden. Dat was standaardpraktijk in 1985, maar dat maakt het nu niet minder frustrerend.

Wat Angelsoft wel goed voor elkaar kreeg, is de sfeer, in kleine doses. Het schrijven heeft een korte, professionele toon die beter bij het spionagegenre past dan je zou verwachten. Het probeert niet grappig te zijn of naar de camera te knipogen. Het speelt het serieus, wat waarschijnlijk de juiste keuze was. Het probleem is dat de film zelf al een enigszins vermoeide bijdrage aan de Bond-reeks was — Moores laatste — en een tekstparser is niet het medium dat hem ging redden. Het spel verscheen als onderdeel van een golf gelicentieerde tie-in tekstavonturen die Angelsoft in het midden van de jaren tachtig produceerde, en het draagt alle kenmerken van een product dat snel is gemaakt en uitgebracht om het releasevenster van een film te halen.

Vandaag is het meer een curiositeit dan iets anders. Als je bent opgegroeid met Infocom en Magnetic Scrolls, zul je je zo'n tien minuten thuis voelen voordat de beperkingen van de parser beginnen te schuren. Als tekstavonturen nieuw terrein voor je zijn, zijn er veel betere instappunten — deze zal je niet bekeren. Maar als je wilt zitten met iets dat echt uit 1985 komt, iets dat naar het tijdperk ruikt, een spel dat je vroeg om de actie voor te stellen in plaats van hem te laten zien, dan schuilt er een vreemd stil genoegen in. Start het op in je browser, typ GO NORTH en kijk hoe lang je het volhoudt voordat je naar een walkthrough grijpt.