Captain Bible in the Dome of Darkness

Έτος 1994, Αμερική, και κάποιος στο Bridgestone Multimedia Group ξύπνησε με μια ιδέα: τι θα γινόταν αν φτιάχναμε ένα action game όπου το κύριο όπλο είναι ένα απόσπασμα από την Αγία Γραφή; Το αποτέλεσμα ήταν το Captain Bible in the Dome of Darkness — ίσως το πιο περίεργο κομμάτι edutainment που πέρασε ποτέ από ένα δισκέτα.

Το σκηνικό είναι τόσο απλό όσο η κυριακάτική κήρυξη. Μια πόλη παγιδευμένη κάτω από ένα σκοτεινό θόλο, τρελοί ρομπότ που διαδίδουν ψέματα και αιρέσεις, και η μόνη ελπίδα είναι ο χαρακτήρας που φέρει το όνομα του παιχνιδιού, εξοπλισμένος με μια ψηφιακή Αγία Γραφή. Το Bible Corps στέλνει τον Κάπταιν μέσα από μια μοναδική ρωγμή. Σωτηρία ή τίποτα. Ως προς το είδος, είναι ένα μείγμα action και adventure με έντονο εκπαιδευτικό στοιχείο — το κοινό-στόχος είναι σαφώς παιδιά από συντηρητικές αμερικανικές οικογένειες, όχι έφηβοι που ψάχνουν Doom.

Η μηχανική είναι απλή: περπατάς μέσα στο θόλο, συναντάς ρομπότ που σε παρουσιάζουν διάφορες ισχυρισμούς — και πρέπει να βγάλεις το σωστό απόσπασμα από την Αγία Γραφή για να τα διαψεύσεις. Χωρίς τη σωστή απάντηση, το ρομπότ σε ηττά. με τη σωστή, φεύγει. Δεν υπάρχει σχεδόν καμία άμεση μάχη με πυροβολισμό ή κόψιμο. Άρα το παιχνίδι είναι στην πραγματικότητα ένα κουίζ τυλιγμένο σε περιπέτεια. Ξύνει λίγο αν φαντάζεσαι action — η κίνηση του χαρακτήρα είναι άκαμπτη, το περιβάλλον αρκετά επαναλαμβανόμενο, και η δυσκολία εξαρτάται κυρίως από το πόσο καλά γνωρίζεις τη Νέα Διαθήκη. Για έναν κοσμικό παίκτη από το Brno, είναι μάλλον μια αποπροσανατολιστική εμπειρία.

Σήμερα το θυμόμαστε κυρίως ως περιέργεια — ένα από τα καθαρότερα παραδείγματα αυτού που παράγονταν κάτω από την ετικέτα Christian edutainment στην αμερικανική αγορά τις δεκαετίες του ενενήντα. Τα VGA γραφικά είναι στέρεα για την εποχή τους, η μουσική παίζει σε Sound Blaster χωρίς βλάβη στην ψυχή, και το παιχνίδι λειτουργεί τεχνικά. Αυτό που έχει γεράσει περισσότερο είναι το game loop: το ατελείωτα επαναλαμβανόμενο format πρόκληση-απόσπασμα-ανταμοιβή φθείρεται γρήγορα, και ο κόσμος του θόλου δεν προσφέρει τίποτα που να ωθεί τον παίκτη προς τα εμπρός για καθαρά λόγους gameplay. Είναι απλώς ένα εργαλείο διδασκαλίας που προσποιείται ότι είναι παιχνίδι.

Ποιος θα το απολαύσει σήμερα; Συλλέκτες περίεργων παιχνιδιών και ερευνητές του edutainment είδους θα το βρούν ανεκτίμητο. Άλλοι μπορούν να διασκεδάσουν σαν να παρακολουθούν ένα ντοκιμαντέρ για ένα εξαφανισμένο οικοσύστημα. Μπορείς να το ανοίξεις σε έναν browser μέσω Archive.org χωρίς πολλές φασαρίες — και εκείνα τα είκοσι λεπτά όπου προσπαθείς να καταλάβεις ότι το παιχνίδι το εννοεί σοβαρά; Αξίζει. Το Captain Bible δεν είναι καλό παιχνίδι με την αυστηρή έννοια, αλλά είναι ένα αντικείμενο που λέει περισσότερα για τις δεκαετίες του ενενήντα από πολλούς τίτλους με πολύ μεγαλύτερο προϋπολογισμό.