Komuta kadrosu yönetir, pilotlar uçar, stratejik kararlar harita üzerinde alınır, sonra sadece ateş edersin ve umarısın. Wing Commander Armada, geleneksel uzay simülatörüne stratejik bir katman enjekte eden bir melezdir — ve kötü durmuyor.

Doksan'larda PC evlerini domine eden bir serinin devamıdır. Bu sefer, insanlık ve Kilrathi arasındaki çatışma, savaşın çocuklarının senin kararlarınla şekillendirildiği bir sektörde gelişir. Senin filo'n, istasyonların, keşif misyonların var — ve rakibin harita'nın öbür ucunda aynı şeylere sahip. Zaman akıyor. Stratejik noktaları kim kontrol ederse, üstünlüğü de kontrol ediyor.

Strateji katmanında gemileri konumlandırırsın, operasyonlar planlarsın, yakıt ve mühimmatı izlersin. Sonra bir alarm çalar: savaşçın çıkarıldı. Bir Falcon veya Rapier'in kokpitine atlarsın ve birden klasik bir uzay shooter'ında bir makineyi pilot yapıyorsun — hedefleme sistemi, radar görünümü, etrafında uçan düşmanlar ve sen ateş ediyorsun. Grafikler basit, animasyonlar canı sıkıcı şekilde piksellenmiş, ama 320x200 monitörde yeterince kötü görünüyordu. Uçuş fiziği seni koltukta tutuyor — bu bir arcade oyunu değil, inersiyen var, dikkatli manevra yapman gerekiyor.

Sorun tempo'dur. Strateji kısmı yavaş, sıra tabanlı. Savaşa daldığında ve oldukça çabuk yenildiğinde, seni harita'ya geri atıyor — ve tekrar bekliyorsun. Bazen ferahlatan, bazen gereksiz boş zaman gibi hissettiriyor. Zorluk ölçeklendirmesi düzgün değil; oyun biraz yardım ediyor, sonra aniden elinizi çekiyor.

Armada bir efsane haline geldi çünkü kimse strateji ve flight sim'i böyle karıştırmadı. Bugün müze gibi görünüyor — yıpranmış dokular, monokrom evrenler, 386 işlemciden sesler. Ama taktikler ve pilotaj kombinasyonundan hala keyif alıyorsan, ve bu karmaşayı ciddiye almazsan, burada birkaç saatlik sessiz eğlence bulacaksın.

Web emulatörlerinde bulabilir veya koleksiyonercilerden alabilirsin. Herkes için değil — daha fazlasını isteyen insanlar için: sadece aksiyon ya da sadece strateji'den fazlası.