Stick Fighter I

Karşında tek renkli uzuvları olan kare bir boksör gördüğünde, tamamen ilkel bir eğlenceyle karşı karşıya olduğunu bilirdin. 1991'den Stick Fighter I, işte derlemenin bitmesini bekleyerek sıkılırken eline geçtiğinde zamanını öldürmenin en kötü yolu olmayan oyunlardan biridir — ve bu da hakkından gelecek en fazla övgüdür.

Harfler ve çizgilerden yapılmış bir karakterin eşit derecede ilkel bir rakibini köşeye sürüklemek için bir sopayla etrafta gezindiği basit bir boksör dövüş oyunudur. Yüz yok, sadece şekil. Yumruklar çizgi. Aksiyon, seni birkaç tuşla sınırlı basit 2D bir alanda oynarken görmektedir — zıpla, yumruk at, tekme at, belki birkaç combo. Oyun metin veya klavye karakterlerinden ve nokta satırlarından oluşan ASCII benzeri grafiklerle çalışır. Hikaye veya olay örgüsünü beklemeyin. Dövüşürsün veya kazanamazsın.

Seni ekrana yapışan şey esas olarak oyunun gerçekten eski okul bir arcade makinesini nasıl hissettirmesidir. Rakip istem dışı olarak kıvranır ve bazen o kadar aptalca davranır ki kendine uygun bir rutin geliştirebilirsin. Kontroller neredeyse hızlıdır — anını beklersin ve vurursun. Bu Fighting Street veya Wolf3D değildir, çok daha basit bir şeydir ve zorluk olmadan belki elli dakikada bitirebileceğin bir şeydir.

Stick Fighter I, Turbo Pascal'ı olan ortalama yatak odası programcısının Bruce Lee'yi gördüğü ve animasyon döngüsünü kopyalarsa ve hiçbir şey yapmayan AI mantığını eklesem bir hit olur diye düşündüğü bir çağı temsil eder. Olmadı. Ama oyunu bir girişim olarak tanıyabilirsin, şeytan alsın. Grafikler o kadar ham ki artık komik bile değildir — sadece bir gerçektir. Ses? Sesler? Hayır.

Bugün bunu tarayıcında oynayabilir ve ne kadar ilerlediğimizi fark edebilirsin. Kötü değildir çünkü bu kadar basit bir oyun olamaz — başarısız olmak için çok temeldir. Ama o kadar unutulur ki onu oynarken unuttuğun bir başlık olarak hatırlayacaksın.