SimCity

Ang SimCity, unang inilabas noong 1989 at dinisenyo ni Will Wright para sa Maxis, ay isa sa mga pinakamahalagang larong nagawa kailanman at halos siyang lumikha ng city-building genre. Walang paraan para manalo at walang mga kaaway na tatalunin; sa halip, bibigyan ka ng bakanteng lupain at ng mga kasangkapan para palaguin ito tungo sa isang masiglang metropolis, nagzo-zone ng mga lugar para sa residential, commercial at industrial na gamit at pinagmamasdan ang mga mamamayang lumilipat habang nabubuo ang iyong lungsod.

Ang husay ay nasa simulation. Ang mga kalsada, linya ng kuryente, buwis, krimen, polusyon at trapiko ay nag-uugnayan lahat, at ang isang desisyong mukhang makatuwiran kapag mag-isa ay maaaring lumaganap sa hindi inaasahang mga paraan. Binabalanse mo ang budget, tumutugon sa mga pangangailangan ng populasyon, at paminsan-minsan ay nilalampasan ang mga sakuna tulad ng sunog, baha o ang sikat na nananalasang halimaw. Ang saya ay nagmumula sa pag-eeksperimento, pagmamasid at unti-unting pag-unawa sa buhay na sistemang inaalagaan mo — isang lapit na napakabago noong 1989 kaya nag-alinlangan pa nga ang mga publisher kung mabebenta ang isang larong walang win condition.

Nagbenta ito nang kahanga-hanga, nagbunga ng isang mahaba at kinikilalang serye, at binago kung tungkol saan pwedeng maging ang mga laro. Kahit sa orihinal nitong anyo, nakakaengganyo pa rin at nakakagulat na nakakarelaks ang pangunahing loop, at ang impluwensya nito ay dumadaloy sa hindi mabilang na management at sandbox na larong sumunod. Bilang parehong piraso ng kasaysayan at larong sulit pa ring laruin, ang SimCity ay isang tunay na palatandaan.