Wings of Glory

Bigyan mo ako ng kontrol ng isang fighter cockpit at hindi mo ako mahahanap. Wings of Glory mula 1995 ay isang hybrid sa pagitan ng simulator at tactics na parang gusto nitong maging lahat nang sabay-sabay, pero hindi ito mahusay sa kahit ano. Ngunit mayroon itong mga cult followers — tiyak dahil sa walang konvensyonal nitong pagsisilong sa pagitan ng mga genre.

Naglalaro ka sa kaguluhan ng WWII aircraft. Alinman ay humihimok ka ng iyong fighter o bomber mula sa cockpit sa pamamagitan ng mga mapa hanggang sa individual gun turrets. Ang laro ay nagbibigay sa iyo ng kalayaan — at kaagad ka nitong ituturo na magdukha nito. Lumipat ka sa pagitan ng tatlong camera angles, na interesado sa papel, ngunit sa pagsasanay ang iyong mga pakpak ay nawalan ng oryentasyon at ikaw ay nagsusumikap na malaman kung ano talaga ang nangyayari.

Ang flight controls ay kumikilos na tulad nito — hindi nila sinisiguro ang sequence na ginagamit ng mga taong sanay sa simulators tulad ng A-10 Tank Killer o Falcon. Ang flight control ay hangal na command-based, parang ang sasakyan ay tumatakbo sa hindi nakikitang rails kaysa sa hangin. Kapag nagpasya kang makipaglaban sa kalaban, na tunay na ang tanging bagay na maaaring maging masaya, natuklasan mo na ang mga camera ay lumilipad na tulad ng baliw, at ang pag-shoot ay parang ang isang taong gumagalaw ng dice sa likod ng iyong likod. Hindi mo alam kung tumama ka man hanggang ang kalaban ay biglang nawawala sa screen.

Ngunit — at nandito ang interesanteng bahagi — kapag sumasabay ang laro, kapag hihinto mo lang sa paglaban sa system at humihimok lang, ito ay kasiya-siyang kasiyahang gabi. Ang graphics para sa OS/2 at DOS ay napaka-decent para sa mga 90s, ang musika ay nagpapanatiling napakabilis. Sa isang koleksyon ng mga laro mula sa panahong iyon, ito ay tumayo para hindi maging pang-araw-araw, para sa walang naaalala ang mga patakaran at lahat ay kailangang gumawa muli ng mga ito.

Sa kasalukuyang manlalaro, ang Wings of Glory ay nag-aalok ng sulyap sa panahon kung kailan ang mga simulators ay hindi pa nag-industriya, kung kailan ang mga developer ay naglaban na mag-eksperimento kahit sa panganib ng kalituhan. Hindi ito Falcon o Il-2, ngunit kapag sinisimulan mo ito sa iyong browser, mabilis mong mauunawaan kung bakit ito ay isinulat nang tahimik noong mga 90s. Hindi ito maganda. Ngunit ito ay naiiba.