North & South

Naaalala ko ang sandaling iyon: nagdala ang Dad ng floppy disk mula sa trabaho na may nakasulat lang na "N&S". Sa loob ng labinlimang minuto, kami at ang kapatid ko ay nagsisimulang inakyat ang mga tren sa mapa ng American South at umiging espada sa real-time. Ito ay 1991, at wala kaming ideya na naglalaro kami ng isa sa pinakamagandang hybrid games ng dekada.

North & South ng Infogrames mula 1990 ay adaptasyon ng French comic na "Les Tuniques Bleues" — isang serye tungkol sa American Civil War na may katuwang, halos cartoonish na sense ng humor. Naglalaro ka bilang Union o Confederacy, na may layuning kontrolin ang sapat na mga estado upang talunin ang iyong kalaban. Ang mapa ay mukhang board game, pero ito hindi Diplomacy o Civilization — ito ay mas mabilis at mas snappy.

Ang laro ay gumagana sa tatlong layer. Sa strategy map, ginagalaw mo ang mga hukbo sa buong mga estado at sinisikap na harangan ang supply trains ng iyong kalaban. Kapag nagbangaan ang mga hukbo, lumipat ka sa real-time tactical battle — kumukuha ng utos sa infantry, cavalry, at artillery sa scrolling battlefield. At kung itatak mo ang enemy fort, makakakuha ka ng maikling arcade sequence kung saan kailangan mong umakyat sa ramparts. Tatlong magkakaibang game loops sa isang package, at walang pakiramdam na puro filler. Ito ay napakahusay na tagumpay noong 1990.

Kung ano ang lumaki nang maayos: pacing. Ang turn-based section ay brisk, ang mga battle ay hindi tumatagal ng hangga't maaari, at kahit isang lostong laro ay hindi ka kinakukulong sa loob ng maraming oras. Kung ano ang lumaki nang hindi gaanong maayos: ang tactical battles ay higit pang reflex minigame kaysa malalim na taktika sa mga araw ngayon — ang AI ay hindi kailanman malakas na dalubhasa. Lagi kang mas mahusay na kalaban kaysa ang computer kung tatanggapin mong laruin ang parehong panig nang halili sa isang keyboard. Hotseat para sa dalawang manlalaro ay at nananatiling ang pinakamahusay na paraan upang maranasan ang North & South.

Ngayon, angding ay angkop para sa sinumang nais maramdamang kung paano mukhang strategic hybrid bago nagsimula ang genre na humiling ng limampung-pahiig na mga manual. Ang DOS version's graphics ay makulay at madaling basahin, ang Amiga conversion's music ay tumaas ng kaunti, ngunit ito ay maiilan na maiilan pa rin. Maaari mong laruin ito sa iyong browser nang walang installation at nang walang paghahanap ng lumang computer sa garahe — at mayroong napakahusay na pagkakataon na ito ay manatiling laruin ka nang mas mahabang oras kaysa sa iyong plano.