The Smurfs

Taon 1997, inilabas ng Infogrames ang isang laro tungkol sa mga Smurf. Inaasahan ko ang pinakamasasamang licensed garbage — at nakakuha ako ng kakaibang acceptable, na nagulat sa akin higit pa sa anumang boss.

Ang The Smurfs ay isang 2D platformer na nakalagay sa mundo ng maliliit na asul na imawako mula sa Belgian comic ng Peyo. Ang layunin ay simple, tulad ng dapat para sa mga larong nakatuon sa mas bataang audience: tumakbo sa mga level, iwasan ang mga hadlang at kaaway, abutin ang finish. Walang malalim na plot, walang existential na mga tanong. Ang mga Smurf ay nasa problema, tinutulungan mo sila. Tapos na.

Ang gameplay ay umaasa sa isang klasikong formula — tumatalon ka sa mga hadlang, naghihintay para sa gumagalaw na mga kaaway, naghahanap ng tamang timing. Walang bagay na nag-reinvent ng gulong. Ang mga kontrol ay direkta, ang mga level ay makatotohang mahabang, at ang hirap ay hindi lumalampas sa linya kung saan ang laro ay tumigil na ng masaya para sa mas bataang manlalaro. Ang mas matandang mga manlalaro ay maaaring hindi makakakuha ng kanilang mga ngipin na gumagalaw na may excitement, ngunit honestly — ito ay gumagana nang maayos. Ang mga graphics ay maganda para sa panahon nito, ang pastel na kulay ay angkop sa source material, at ang mga kapaligiran ay madaling basahin. At iyan na musical theme. Sumusunod ito sa iyo tulad ng tar at umalis humigit-kumulang sa tatlong araw na mamaya.

Ano ang napanatili ng laro mula noong doon? Isang kasiya-siyahang, walang ambisyon na kalmado. Ang Smurfs ay hindi kailanman nag-pretend na maging higit pa sa solid na children's platformer na may license. Sa 1997, iyon ay isang bihirang kaso ng tiwala sa merkado — iba pang licenses mula sa panahong iyon ay nangako ng buwan at nagbigay ng karton. Dito alam mo nang eksakto kung ano ang binibili mo, at ang laro ay naghahatid. Ito ay lumaki nang kapayapaan: ang mekanika ay nakasuot hanggang sa buto ngunit functional, ang graphics ay outdated ngunit hindi crumbly.

Ngayon ito ay nakaakit sa dalawang grupo. Una ay mga taong naglaro nito bilang mga bata at gustong i-refresh ang kanilang memorya — ang playthrough na iyon ay tumatagal ng kalahating oras at nag-iiwan ng kasiya-siyahang, bahagyang nostalgic na pakiramdam. Ang pangalawang grupo ay mga magulang na naghahanap ng kakaibang bagay upang panatilihin ang kanilang bata na nasiyahan sa computer nang walang alalahanin. Sa oldgame.cz maaari mong patakarin ito sa iyong browser, walang installation, walang hassle. Quarter ng isang oras mula sa unang click hanggang sa title screen — iyan ang eksaktong uri ng commitment na iyong haharapin kahit sa Miyerkules gabi.