Ang McGee ay isang laro na tiyak mong hihilingin sa isang floppy disk mula sa kaibigan noong panahon at hindi mo na ibabalik. Isang natatanging piraso mula sa unang bahagi ng '90s, noong ang kahit ano ay maaaring isulat para sa DOS at walang nag-aalala tungkol dito.

Ito ay isang puzzle-platformer na may minimalist na graphics at tunog na hindi dapat magmamalaki. Ang pangunahing karakter — ilang lalaking nagngangalangang McGee — gumagalaw sa buong screen ng laro at kumukuha ng mga bagay. Sa papel, dapat itong maging puzzle: dumaan sa level, kumuha ng kailangan mo, umabot sa dulo. Sa katotohanan, kailangan mong alamin ang lohika sa iyong sarili, dahil ang laro ay hindi talaga nagpapaliwanag kung ano ang dapat mong gawin.
Ang mga kontrol ay kasing-simple ng lahat mula sa panahong iyon — arrow keys para bumisita, spacebar para sa isang bagay. Ang graphics ay bahagi pastel na berde, bahagi abo, bahagi na hindi ko na matandaan. Kapag lumipat ang McGee sa buong screen, nararamdaman mo na ang programmer ay gumawa ng kung ano ang kaya niya sa kung ano ang mayroon siya. Ngayon, ang mga pixel art fans ay mag-sign up para sa ganitong aesthetic, ngunit dito ito higit pa ang resulta ng hardware limits at ang oras na hindi available para sa development.
Ang McGee ay kabilang sa kategorya ng mga laro na nilaro dahil umiiral, hindi dahil sila ay kahanga-hanga. Hindi ito sapat na masamang para sa isang tao na tanggihan ito, ngunit hindi rin ito sapat na mabuti upang mapag-usapan. Ngayon, halos walang nakakaalam tungkol dito. Ang mga emulator at arkibo ay nagsalba nito mula sa kumpletong kalimutan — iyan lang ang natanggap nito.
Kapag nais mo na laruin ito ngayon, ito ay nostalgia para sa obscure. Hindi para sa mga araw noong malalaking bagay ay umiiral — para sa panahon noong ang ganitong maliliit na bagay ay nandoon lang. Ang McGee ay hindi isang laro na hahabol mo tulad ng ginto. Ito ay higit pa isang paglalakbay sa kasaysayan, isang detective trip pabalik sa DOS archives.