SkiFree

Ergens in 1991 zag ik voor het eerst een skiëer over het scherm razen en vervolgens opgegeten worden door een sneeuwmonster. Ik had geen idee wat ik zojuist had gezien. SkiFree was slechts een klein zijproject van één Microsoft-programmeur.

Chris Pirih schreef dit spel in zijn vrije tijd terwijl hij bij Microsoft werkte. Het spel belandde uiteindelijk in het Microsoft Entertainment Pack nadat Pirih het op het werk draaide en de juiste persoon het opmerkte. Zo was Microsoft destijds — een bedrijf waar management shareware skiën kon goedkeuren in plaats van je te ontslaan. SkiFree is een sportarcadespel voor Windows 3.x, niet DOS, waarin je een skiëer bestuurt die een eindeloze helling afdaalt.

Het spel biedt drie modi: freestyle, slalom en tree slalom. In freestyle ga je gewoon bergafwaarts, verzamel punten voor trucs en ontwijkt bomen, honden en andere obstakels. De muisbediening voelt eerst vreemd — je stuurt door de cursor te verplaatsen — maar na een paar minuten voelt het natuurlijk. De fysica is begrijpelijk schematisch, geen realistische sneeuwsimulatie. Wat het spel echt memorabel maakte was de yeti. Na een bepaalde afstand verschijnt een sneeuwmonster en verslindt je. Geen waarschuwing, geen ontsnapping — nou ja, bijna. Er is een manier om weg te komen, maar veel spelers ontdekten het nooit, en deze plotselinge dood uit het niets was een van de meest iconische microtrauma's van het jeugdgeheugen uit de jaren negentig.

SkiFree is precies verouderd zoals je van zo'n spel zou verwachten — als een charmant miniatuurtje, geen ervaring van een uur lang. De graphics zijn aangenaam bescheiden, de geluiden zijn... aanwezig. Maar het vervulde zijn doel perfect: vijf minuten pauze, een besneeuwde helling, dan dood door yeti. Het spel werd een culturele referentie die veel verder ging dan de werkelijke inhoud, vooral dankzij die yeti.

Vandaag de dag zullen zij die het uit de tijd herinneren toen Windows geen 32-bits kleuren ondersteunde en je programma's vanuit Bestandsbeheer startte, het in een browser spelen waarderen. Of iedereen die gewoon tien minuten op een helling wil doorbrengen en wil verifiëren of er werkelijk een manier is om aan de yeti te ontsnappen. Die is er. Maar ik vertel je niet hoe.