Blood

Blood که در سال ۱۹۹۷ توسط Monolith منتشر شد، اسب سیاه شوترهای کلاسیک موتور Build است؛ همان موتوری که Duke Nukem 3D و Shadow Warrior را هم به ما داد. شما در نقش Caleb بازی می‌کنید، یک هفت‌تیرکش و عضو سابق یک فرقه‌ی مرگ که از گور بیرون می‌خزد تا از خدای تاریکی Tchernobog انتقام بگیرد، و کل اثر غرق در ارجاعات فیلم‌های ترسناک، کمدی خون‌پاش و یک بدجنسیِ سرخوشانه است که دیگر بازی‌های Build هرگز به‌درستی به آن نرسیدند. تک‌جمله‌های خشک Caleb، که بسیاری‌شان بازیگوشی با فیلم‌های کلاسیک‌اند، او را به یکی از نقل‌قول‌شدنی‌ترین قهرمانان آن دوران تبدیل کرد.

زرادخانه جایی است که Blood واقعاً خودنمایی می‌کند. در کنار چنگک و شاتگان لوله‌کوتاه، تفنگ منور، شعله‌افکنِ اسپری‌و‌فندکی، بسته‌های TNT و عروسک وودو را هم دارید، به‌علاوه‌ی دشمنانی مثل فرقه‌گرایان شاتگان‌به‌دست که حملات hitscan بی‌رحمانه‌شان بازی را به‌طرز بدنامی تنبیه‌گر می‌کند. فضاسازی سخت به وحشت گوتیک تکیه می‌کند — عمارت‌های شعله‌ور، شهربازی‌ها، قطارهای تسخیرشده — با گارگویل‌ها، زامبی‌ها و سگ‌های جهنمی که فهرست موجودات واقعاً نگران‌کننده‌ای را تکمیل می‌کنند.

Blood شهرت یکی از سخت‌ترین شوترهای زمان خودش را دارد و این سختی بخشی از هویتش است نه یک نقص. روی همان موتور دونیم‌بعدی Build همتایانش اجرا می‌شود، پس سه‌بعدی واقعیِ اتاق-روی-اتاق را از پس برنمی‌آید، اما شخصیتی عظیم از دل آن فناوری بیرون می‌کشد. برای طرفداران طراحی FPS قدیمی به‌زیبایی سرپا مانده و پیروان پرشورش آن را از طریق پورت‌های سورس مدرن که امروز بازی کردنش را آسان می‌کنند، زنده نگه داشته‌اند.