Patton Strikes Back - The Battle of the Bulge

بازی‌های استراتژیک دهه نود یا مجموعه‌های ظریفی از سیستم‌های نوبتی متقن بودند، یا فرماندهی واحدهای هرج‌ومرج آلود در زمان واقعی. Patton Strikes Back جایی در میان این دو قرار گرفت، و دقیقاً همان جایی بود که موفق شد.

این یک شبیه‌سازی تاکتیکی از تهاجم آردن در دسامبر ۱۹۴۴ است، که قرار بود یک تهاجم متقابل غافل‌گیرانه آلمانی باشد. درواقع به نام Patton Strikes Back نام‌گذاری شده است، اگرچه ژنرال افسانه‌ای جورج پاتون نقش بسیار محدودی در این سناریو داشت — اما دقیقاً این نوع بی‌دقتی واقعی‌گرایانه است که دهه نود با آن کنار آمد. شما واحدهای آمریکایی را بازی می‌کنید، آنها را در نقشه شش‌گوشی حرکت می‌دهید، و سعی می‌کنید از شکست آلمانی‌ها جلوگیری کنید. چیز خاصی نیست.

بازی به آرامی و با تردید پیش می‌رود. نوبت به نوبت شما پیچ‌ها را می‌شمارید، یک واحد را می‌چرخانید، محاسبه می‌کنید آیا می‌توانید به موضعی برسید که بتوانید شلیک کنید، و سپس بیشتر اکتیدبخش قسمت می‌آید: واحدها توسط تصادفی بودن در جداول کاغذی حذف می‌شوند. هیچ چیزی از این تجربه نمی‌گیرید — هیچ وقعی زمانی که تانک‌ها در Ambláve برخورد کنند، فقط اعداد در جدول و آگاهی بر این‌که ده نوبت پیش اشتباه کردید. گرافیک‌ها بیشتر آموزنده از حال‌ومود هستند، صدا فقط یک کلیک است، و من فکر می‌کنم موسیقایی وجود داشته، اما اصلاً به یادم نمی‌آید.

از دیدگاه امروزی، این یک عنصر جالب از چگونجگی تصور استراتژیست‌های رایانه‌ای از جنگ به‌عنوان کلاسی بدون احساس است. بدی پیری کرد چون بی‌دلیل پیچیده و برای تجربه واقعی بیش‌ازحد ساده است. فاقد یک شبیه‌ساز درست یا جاذبه درام‌اتیک بود.

تنها ارزش بازی کردن دارد اگر شما به نقاط عطف استراتژی کامپیوتری علاقه‌مند باشید، یا اگر می‌خواهید سرتان را از فشار مدرن بر گرافیک و صدا تخلیه کنید. آن را در یک اِمولاتور DOS خواهید یافت، و اگر صبری برای شبکه‌های شش‌گوشی و جداول داشته باشید، اصلاً وقت تلف‌شدگی نیست. یک پاکی خاصی به این رویکرد وجود دارد — بازی بدون حواس‌پرتی، فقط تاکتیک و کاغذ.