Worms De Luxe

Ένα μπανάνα χτυπάει έναν σκουλήκι και το στέλνει στο διάστημα. Έτσι είναι τα Worms De Luxe — μια στρατηγική παιχνιδιού που δεν έχει καμία πρόθεση να σε πάρει στα σοβαρά. Η IO Interactive δημιούργησε το 1994 ένα παιχνίδι που έκανε το άδηλο αποδεκτό: σκουλήκια που πολεμούν με δυναμίτη, χειροβομβίδες και αντι-αεροπορικά όπλα σε δισδιάστατο χάος.

Εδώ δεν έχει συνοψη παιχνιδιού — έχει αγώνα. Κάθε παίκτης ελέγχει ένα δوص σκουλήκων και εναλλάσσεται σε κάθε γύρο. Έχεις περιορισμένο αριθμό βημάτων για να κινήσεις ένα σκουλήκι και έπειτα να κάνεις κάτι με ένα από τα διάφορα όπλα. Το έδαφος αλλάζει σε κάθε ριπή — λόφοι καταρρέουν, σπήλαια ανοίγονται, το νερό μπορεί να σε σκοτώσει. Η βαρύτητα είναι πραγματική και συχνά αδίστακτη.

Το παιχνίδι παίζεται με το ποντίκι και το πληκτρολόγιο σε έναν τρόπο που αισθάνεται φυσικό για τη δεκαετία του '90. Η κατεύθυνση και η δύναμη ελέγχονται με τα βέλη, η επιλογή όπλου με αριθμούς. Δεν είναι γρήγορο ή δυναμικό — είναι αργό, συνεχές σκέπτεσθαι. Πήρα έναν στροβιλιζόμενο σωλήνα βομβών και περίμενα να δώ πού θα χτυπούσε. Εν τω μεταξύ ο αντίπαλος κάθεται εκεί και περιμένει. Δεν υπάρχει buzz ή rush — μόνο φρέσκος υπολογισμός.

Αυτό που το κάνει εθιστικό είναι η ανυπόμονη αυθαιρεσία του. Έχεις δισκοσκόρδα που δίνουν κουνέλια στο χάος. Έχεις πέτρα που πέφτει και σπάει ό,τι έχει κάτω. Έχεις ένα όπλο που κάνει τον σκουλήκι σου να ακούει εντολές με ένα ραδιόφωνο. Όσο πιο σοβαρή θα ήταν στην πραγματικότητα η κατάσταση, τόσο πιο ηλίθια γίνεται εδώ. Και αυτό είναι το όλο σημείο.

Τώρα φαίνεται σαν ένα παιχνίδι που έφαγε σκόνη. Τα γραφικά είναι χαμηλή ανάλυση, τα χρώματα είναι απλά. Δεν υπάρχει ηχητικό εφέ που θα σε εντυπωσιάσει. Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν δουλεύει. Το ηχητικό είναι κατάλληλο — κάθε έκρηξη έχει βάρος, κάθε κίνηση έχει ρυθμό. Λόγω του ότι τα περισσότερα παιχνίδια πολεμικής στρατηγικής της εποχής έκαναν τα πράγματα μεγάλα και καθυστερημένα, το Worms κερδίζει τροχιά.

Για τον σημερινό παίκτη; Αν σας αρέσει η στρατηγική που δεν κυνηγάει δράση, αν θέλετε ένα παιχνίδι που δεν σας βιάζει, τότε υπάρχει κάτι εδώ. Δεν είναι τόσο περίπλοκο όσο το θα προσδοκούσατε — το ελευθερόχειρο, η κακοήθεια χρήσης όπλων, το χάος της φυσικής σε ένα μικρό χάρτη. Τώρα έχει πολύ καλύτερες εκδόσεις, αλλά αυτό είναι πού ξεκίνησε.