Μια σιλουέτα αναβοσβήνει στο σκοτάδι και είσαι έτοιμος να πατήσεις το σκανδάλη — αλλά τίποτα. Το όπλό σου πυροβολεί χωρίς καμία ανάδραση, δεν ξέρεις που να τρέξεις στο σκοτάδι, τι θα συμβεί αν κάνεις την λάθος επιλογή. Το Myth σταδιακά θρυμματίζει την εμπειρία κάτω από τα πόδια σου έτσι.

Είναι ένα text adventure από το 1989 όπου πλοηγείσαι έναν σκοτεινό κόσμο ως πράκτορας με ελάχιστες οδηγίες. Οι περιγραφές των δωματίων είναι αραιές, η εικόνα ζωγραφίζεται από τον δικό σου εγκέφαλο. Επικοινωνείς με επιμέρους εντολές — Go, Observe, Take, Try — και το παιχνίδι δεν θα σε βοηθήσει πολύ. Θα αντιμετωπίσεις είτε κακούς είτε γρίφους, αλλά ακόμα και τότε δεν μπορείς να βασιστείς ότι το παιχνίδι είναι ουσιαστικά στο πλευρό σου.
Η λογική του παιχνιδιού δεν είναι λογική. Πληκτρολογείς λέξεις με ακρίβεια, και αν χρησιμοποιήσεις μια διαφορετική παραλλαγή, το παιχνίδι σε αγνοεί. Πρέπει να βρεις τον σωστό επιστημονικό όρο, τη σωστή εντολή. Η εμπειρία είναι τόσο απογοητευτική όσο ψάχνεις μια βελόνα σε ένα άχυρο στο σκοτάδι, και γι' αυτό ακριβώς είναι ενδιαφέρον. Δεν υπάρχει σεβασμός εδώ για τον παίκτη που νομίζει ότι έχουμε το δικαίωμα να ξέρουμε τι συμβαίνει. Το Myth σε αντιμετωπίζει σαν εχθρό.
Στις ενενήντες, τα text adventures ήταν θέμα επιμονής και ένα σημειωματάριο με έναν χειροποίητο χάρτη. Το Myth ήταν ανάμεσα στα χειρότερα εξηγημένα, περισσότερο προδοσία παρά διασκέδαση. Σήμερα το κοιτάζουμε ως περιέργεια, ένα ψηφιακό παζλ που περιστασιακά σε χτυπά στα κόκαλα. Βουτήξε σε αυτό, και θα νιώσεις πώς έχει εξελιχθεί το adventure gaming — και γιατί το σύγχρονο design έχει καλό λόγο να υπάρχει.

Αν σε έλκει η γοητεία των δύσκολων παιχνιδιών, των ανώμαλων κανόνων και μιας αίσθησης αναμενόμενης αποτυχίας, το Myth θα σε περιμένει στο αρχείο των online emulators. Δεν είναι διασκέδαση, περισσότερο ένα τεστ προσπάθειας και υπομονής. Γι' αυτό ακριβώς αξίζει να παίξεις.