OutRunners

Sega'nın arcade'den Mega Drive'a taşıdığı OutRunners, orijinal OutRun'ın ruhunu koruyor ama başka bir oyuna dönüştürüyor. İki oyuncu yan yana yarışırken, açık yolda gezinme fantazisi yerini saf rekabete bırakıyor — ve işte burada iki farklı oyun ortaya çıkıyor.

OutRunners, 1992'de çıkardığı dönemde OutRun'ın otomatlarında çıkan bir devamıdır. Kavram basit: Palm Springs'ten San Francisco'ya kadar Amerikan yollarında hız yapıyorsun, müzik seçimi, virajlar ve çeşitli rotalar var. Ama bu Mega Drive versiyonu ne otomata sadık ne de orijinal konsolun tek oyunculu nostalji yolculuğu. Bunun yerine iki yarışçıyı yan yana koyup aralarına rekabet tohumunu ekiyor — eski bir Grand Prix Legends hissi var, ama daha hafif, daha arcade-y.

Oyun kontroller basittir; ivmeyi kontrol ettin, frene bastın, virajları tuttun. Pist çeşitli ve tahmin edilemeyen — bir anda şehirden çıkıp çöle giriyorsun. Çeşitli araçlar, farklı ağırlık ve hızlar getiriyor. Ekran bölünmesi, her şeyi biraz daha sıkışık hissettirir; grafikleri sıkıştırmak zorunda kalırken bile Mega Drive'ın renginden ve hızından hiçbir şey kayboluyor. Müzik hala önemli — seçim özgürlüğü oyunun kalbi — ama tek oyunculu mağlubiyetin büyüsü bir nebula parçacığında kalıyor.

OutRunners, orijinal dizi için aslında neydiyse bir yan yol. OutRun'ın ritmik, meditasyona yakın açık yol sürüşü burada çift oyunculu arcade rekabetiyle değiştirilmiş. Bu çoğu kişiye daha iyi gelse de, kaybolan şey de var: tek başına gitmek, müzik seçip saatlerce kaybolmak. Oyun öğrenmesi kolay, ancak ustalaşması kaynağa dönüş istediğinde biraz sıkıcı hale geliyor.

Bugün OutRunners'ı yeniden oynamak, bir zamanın iki oyunculu arcade deneyimini yakalamak. Eğer arkadaşınla muasır hız araştırıyorsanız ya da klasik Sega arcade'inin iki kişi tadını özlüyorsanız, bu makine hala çalışıyor. Ama OutRun'ın tek oyunculu özüne geri dönmek isteyenler için, orijinal konsoldan daha iyi bir yol arıyor olabilirler — daha basit ama daha tatmin edici.