BuBu

Bir anlık sessizlik. Sonra berraklık — bunlar baloncuk. Oynadığınız baloncuklar, komut verdiğiniz baloncuklar, hayatlarını mahvettiğiniz baloncuklar. BuBu, doksanların ortasından bir arcade bulmacası; bir raketle attığınız bilyeleri sektirip ekrandaki o renkli kürelerin hepsini yok etmeye çalışıyorsunuz. Bu kadar basit. Tam da o zamanlar insanların dizlerinin üstünde kodlayıp korsan CD-R'lerde dağıttığı türden bir şey.

Özünde bir Breakout türevi — fareyle ileri geri hareket ettirdiğiniz raketin çevresindeki alanı ölçüp biçerek baloncuklarla hesaplaşıyorsunuz. Yok ettiğiniz her baloncuk puanınıza ekleniyor. Hepsini temizlemeyi başarırsanız yeni bir dalga geliyor. Bu basit döngü, oyunda sizi tam olarak neyin beklediğini hatırlayana kadar kendini tekrar ediyor. Kontrol için tek ihtiyacınız bir fare ve zaman — ki bundan bolca var, çünkü bilye ağır aksak bir tempoyla ilerliyor ve rahatça düşünüp taşınabiliyorsunuz.

Grafikler ilkel, abartısız. Eski bir monitörden fırlamış renkler, 1995 model bir bilgisayarın kas gücüne yaraşır sesler. Aslında bir bakıma işe yarıyor — yorucu değil, sadece size atmosfer diye bağırmıyor. Retro bir oyunu izlemek ve onun retro bir oyun olduğunu bilmek gibi. Değil...