Booty

พอดีกดปุ่มยิงและลูกศร บินตรงไปที่อุปสรรค — แบบนี้แหละ Booty ปี 1984 บน Commodore 64 เกมไม่ไหวร้อน แต่มันอยู่ได้ กระชับ ตรงไป ตรงมา เหมือนจานอาหารถูกๆ ที่กินแล้วอิ่ม

นี่คือเกมสะเดาะเรือโจรสลัด ตัวละครของเธอเป็นผู้ไล่ตามมรดกซukซ่อนอยู่ในระบบห้องที่เชื่อมต่อกัน ดูเหมือนเรียบง่าย แต่ Firebird Software — บริษัทสำนักงานปลายที่ขายเกมราคาถูกจากลอนดอน — รู้ว่าจะบีบอะไรจากชิป 64 กิโลไบต์ให้คุ้มค่า Booty ไม่ได้เป็นงานศิลป์ แต่มันถูกออกแบบมาให้ยาวพอ ยากพอ ที่จะเอาเวลาหลายค่ำคืน

เล่นมันแล้วคุณจะเดินจากห้องไปห้อง กระโดดพ้นศัตรู เก็บสิ่งของ แต่ลำธารของการออกแบบในหลายจุดค่อนข้างแข็ง ไม่มีแผนที่ ไม่มีคำแนะนำ คุณกระเตาะเสาเนียนหาทางออก บางครั้งคุณติดอยู่ในกับดักอื่นๆ ที่ไม่เห็นโครงสร้าง เฟิร์ดเบิร์ด คิดว่าความท้อถือเป็นความท้าทายก็ว่ากันไป ความรู้สึกอยากจะปาคอมโพดอร์ลงไปในหน้าต่างนั้นสั้นพอที่จะไม่ปล่อยให้เกมตายจากรูปไม้คิด

ทีนี้ Booty มันดูเหมือนพืชสัตว์โลกเก่าๆ แต่ภาคศนั้นมีสิ่งอย่างหนึ่ง — มันไม่โดยดี มีเสียงบีพ บีบ กราฟิกเขียวดำบน Commodore ซึ่งสามารถบอกได้เท่านั้นว่าหม้อหุงข้าว กระโดดได้พออยู่ แต่ระบบห้องปิดจำกัดนี้คือไอเดียที่แฉนี้ — มันเป็นฟิวเจอร์ของเกมแอกชั่นในเครื่องโต้ตอบเล็กน้อย ทุกอย่างทำงานประมาณนี้เพราะต้องการงบประมาณเซนต์ โปรแกรมเมอร์จึงเก่งเกิน

ถ้าคุณชอบเรื่องเกมคอมโพดอร์ที่เรียบง่ายแต่หนา และไม่คาดหวังเกมพอร์ท หรือกราฟิกแต่งแต้ม Booty ยังคงเล่นได้อยู่วันนี้ มันไม่ใช่มดลูกเอ็งเมนท์ แต่เป็นความเห็นคิดเกี่ยวกับระดับความทึบที่ผู้สร้าง Firebird เข้าใจอย่างลึกซึ้ง มันเหมาะสำหรับค่ำคืนเมื่อคุณต้องการอะไรที่ไม่ซับซ้อน ไม่มีการสนทนาเรื่องราว เพียงแต่กระโดดและหาทาง