Booty

آن صدای کوتاه و تیز وقتی شارژ می‌کنی کاسیت رو تو کمودور ۶۴ — این صدا خود یک یادآوری است که چه چیزی را انتظار می‌رفتی. Booty در سال ۱۹۸۴ توسط Firebird Software منتشر شد، یک برند بریتانیایی که بازی‌های ارزان‌قیمت برای جمهور توده‌ای تولید می‌کرد. هنگام فروش در کسری قیمت نسخه‌های معمولی، آن‌ها شرط می‌بندند که بسیاری از گیمرهای نوجوان پولدار شده و مشتاق برای کاری نیستند.

بازی یک پلتفرمر است که تو را در نقش یک دزد دریایی قرار می‌دهد. صحنه‌های بسته شده‌ای وجود دارد که باید در میان آن‌ها حرکت کنی، اشیاء را جمع‌آوری کنی و دشمنان یا تله‌های ساده را دور بزنی. هدفش روشن است — پول و گنج را پیدا کن و خارج شو. هیچ داستان پیچیده‌ای نیست، هیچ نقطه‌ای برای قصه وجود ندارد. فقط تو، سکه‌ها و صندوق‌های چوبی.

مکانیک‌های بازی ساده‌اند به طریقی که وقتی چیزی معیب است احساس می‌کنی. فیزیک پرش گرانش دارد که احساس سنگین می‌کند، دشمنان در یک لحظه می‌رفتند و می‌آمدند بدون الگوی واقعی. اما این ساده‌بودن در واقع نقطه‌ی قوت بود — بازی باید در ۴۸ کیلوبایت حافظه کار کند. Firebird باید هر بایت را قاطع‌تر انتخاب می‌کرد. نتیجه چیزی است که امروز احساس می‌کند اما وقتی برای اولین بار بازی می‌کردی، دقیقاً آن بود که می‌خواستی: یک چیز برای انجام دادن در یک شنبه بعد‌ازظهر.

در مورد آن‌چه که Booty برای خود انجام داده است — خیلی کم در واقع. این نه یک بازی نقطه عطف است و نه یک کلاسیک فراموش‌شده‌ی مخفی. این یک بازی موقتی بود، چیزی برای فروختن به گیمرهای جوان که پول کم داشتند و برای چند ساعت سرگرم بودن می‌خواستند. شاید مقبول بود. شاید فقط یک کاسیت در یک قفسه‌ی نزدیک به چیزهای دیگر بود که فراموش شد.

وقتی امروز بازی می‌کنی، احساس می‌کند درست مثل یک پروژه‌ی کم‌بودجه‌ای که دقیقاً آن‌چه را که می‌خواست ارائه می‌دهد. نگاه‌های گرافیکی اگرچه بدون شأن نیستند، رنگ‌ها روشن و صدای خاموش شماری از تمام چالش است. اگر دوست داری پلتفرمرهای سخت و شاید کمی شکننده را امتحان کنی و خاطرات Commodore را احساس کنی، Booty راه‌حلی دارد. دقیقاً برای همان منظوری که برای آن ساخته شد.