F1

وقتی دکمه شروع را فشار می‌دهی، ماشین فرمول یک با سرعتی که برای سال ۱۹۹۳ غیرعادی است از خط شروع پرتاب می‌شود. این سرعت همان چیزی است که Lankhor را از رقبا جدا می‌کند — نه گرافیک، نه صداها، بلکه احساس حرکت خالص و بی‌رحم که انگار ماشین واقعاً زمین را زیر پایت می‌خورد.

F1 یک بازی مسابقات خالص است. هدف ساده است: مسیر را بیش از حریفان تکمیل کن و به خط پایان برسی. از موتور Vroom استفاده می‌کند، همان فناوری شبه‌سه‌بعدی که Lankhor برای کامپیوترهای Atari ST و Amiga توسعه داده بود. نمایش مسیر از دید راننده است — جاده به سمت شما می‌آید، دیوارها به طرفین خم می‌شوند، و حس شتاب واقعی است.

بازی‌کن باید شتاب را کنترل کند، برای پیچ‌ها ترمز بگیرد و سوخت را مدیریت کند. هیچ پیچیدگی اضافی وجود ندارد، هیچ منوی پیشرفتی نیست. فقط تو، جاده و دیگر ماشین‌ها. کنترل بسیار حساس است — هر حرکت دسته‌باز تفاوت ایجاد می‌کند. برای گیمرهایی که معمولاً بازی‌های Mega Drive را می‌شناسند، این شاید نامرتب به نظر برسد، اما برای کسی که از دوران Vroom می‌شناسد، احساس خانگی است.

F1 همان چیزی نیست که انتظار می‌رفت. نه لیسانس رسمی است، نه شاکلت ریخته‌شده در قالب محبوب. اما این دقیقاً مزیت آن است. در دهه نود، بسیاری از بازی‌های مسابقات سعی می‌کردند تمام چیز را شامل کنند. Lankhor فقط روی سرعت متمرکز شد و با این انتخاب، چیزی درست و خوب ساخت — کوتاه، تند و بی‌تزئینات.

امروز این بازی برای کسانی بازی است که سوق، واقع‌گرایی و وقت تلف کردن را نمی‌خواهند. اگر تو به دنبال یک تجربه صرف و مستقیم هستی و درخشش نوستالژی در نظرت سرویس می‌کند، Mega Drive خود را روشن کن یا در مرورگر شروع کن. این بازی هنوز می‌دویدد.