Wolfenstein 3D

Wolfenstein 3D که در سال ۱۹۹۲ توسط id Software منتشر شد، به طور گسترده به عنوان بازی‌ای شناخته می‌شود که تیراندازی اول‌شخص را محبوب کرد و زمینه را برای انفجار این ژانر فراهم ساخت. این بازی که توسط همان تیم اصلی سازنده Doom ساخته شد، شما را در کفش‌های B.J. Blazkowicz قرار می‌داد، جاسوسی از نیروهای متفقین که با تیراندازی راه خروج خود را از دژ نازی‌ها، قلعه Wolfenstein، باز می‌کرد. داستان یک ماجرای عامه‌پسند خالص بود، اما فناوری پشت آن انقلابی بود: یک موتور سریع raycasting که راهروهای روان و بافت‌دار را روی رایانه‌های معمولی آن روزگار رندر می‌کرد.

گیم‌پلی مستقیم و هیجان‌انگیز بود. در طبقاتی هزارتومانند به دنبال کلیدها، درهای مخفی و آسانسور خروج می‌گشتید، نگهبانان و سگ‌های حمله‌ور را از پا درمی‌آوردید و همزمان گنج، مهمات و سلامتی جمع می‌کردید. زرادخانه رو به رشد، از یک چاقو و تپانچه ساده تا مسلسل غرنده، به هر رویارویی ضربه واقعی می‌بخشید، و مبارزات با باس‌ها، از جمله هیتلر مکانیزه به‌یادماندنی و مضحک، اپیزودها را با نمایشی اغراق‌آمیز به پایان می‌رساندند. پیدا کردن اتاق‌های مخفی پر از طلا خودش به عادتی اعتیادآور تبدیل می‌شد.

با معیارهای امروزی، طراحی مراحل تخت و دشمنان ساده‌اند، اما سرعت و ریتم خام همچنان آن را لذت‌بخش می‌کند. در Wolfenstein 3D شفافیتی هست که تیراندازهای پیچیده‌تر بعدی گاهی آن را از دست دادند. این بازی همچنین به تثبیت مدل توزیع shareware کمک کرد که به id امکان ساختن امپراتوری‌اش را داد. بازی کردن آن اکنون هم یک تفریح واقعاً سرگرم‌کننده است و هم درسی درباره چگونگی تولد یک ژانر کامل.