World Class Leader Board

Έτος 1987, στέκομαι μπροστά σε μια οθόνη Hercules προσπαθώντας να χτυπήσω το fairway σε ένα γήπεδο που μοιάζει με πράσινη μωσαϊκή από pixels. Leader Board — πιο συγκεκριμένα World Class Leader Board της Access Software — ήταν εκείνη την εποχή κάτι σαν απόδειξη ότι το golf και οι υπολογιστές ταιριάζουν περισσότερο από ό,τι θα περίμενε κανείς.

Είναι μια προσομοίωση golf για MS-DOS όπου ως τέσσερις παίκτες μπορούν να παίζουν με σειρά στο ίδιο πληκτρολόγιο. Καμιά ιστορία, καμιά καμπάνια — απλώς γήπεδα, τρύπες, και η προσπάθεια να βάλεις την μπάλα όπου θα έπρεπε. Ακριβώς όπως δουλεύει το golf στην πραγματικότητα, εκτός από τα ηλιακά εγκαύματα και τα κατεστραμμένα γραπτά.

Τα χειριστήρια βασίζονται σε ένα τότε δημοφιλές σύστημα τριών κουμπιών: το πρώτο πάτημα ξεκινά το swing, το δεύτερο καθορίζει τη δύναμη, το τρίτο καθορίζει την ακρίβεια. Ακούγεται απλό, λειτουργεί εκπληκτικά καλά. Ο χρονισμός είναι όλα — ακριβώς όπως το πραγματικό golf, μόνο χωρίς τη φυσική προσπάθεια. Το παιχνίδι ανταποκρίνεται στον άνεμο, το έδαφος και την επιλογή του club, άρα ακόμη και από απόσταση αυτή η συμπεριφορά κρατάει. Τα γραφικά ήταν αξιοπρεπή για το 1987· τόσο οι εκδόσεις CGA όσο και EGA μοιάζαν αποδεκτές, αν και σήμερα μοιάζει σαν ένα παιδικό σχέδιο με κραγιόνια.

Θυμάμαι το World Class Leader Board ως ένα παιχνίδι που δεν παρουσίασε το golf ως ένα βαρετό περίπατο — και αυτό είναι προς τιμήν του. Η Access Software δημιούργησε το θεμέλιο που πολλοί μεταγενέστεροι τίτλοι golf θα δομούσαν. Η σειρά Leader Board είχε sequels, αλλά αυτή η αρχική κυκλοφορία έχει το σωστό edge: τίποτα περιττό, απλώς καθαρή μηχανική. Τι γέρασε κακώς; Ο ήχος είναι ακριβώς ό,τι θα περίμενες από έναν PC speaker το 1987 — απολύτως φρικτός. Και χωρίς έναν ζωντανό αντίπαλο δίπλα σου, το παιχνίδι χάνει τη λάμψη του αρκετά γρήγορα· το single-player είναι μια υπόθεση απόγευματος.

Σήμερα εκτιμάται κυρίως από εκείνους που θέλουν να δουν πού ξεκίνησαν τα παιχνίδια golf, ή από εκείνους που αγαπούν τη απλή μηχανική χωρίς tutorials και φουσκωμένα μενού. Σε ένα browser μέσω DOSBox emulators τρέχει χωρίς προβλήματα, και εκείνα τα είκοσι λεπτά μαζί του αξίζουν τον κόπο — τουλάχιστον για την αίσθηση του πώς το 1987 έλυσαν αυτό που σήμερα μια mobile app χειρίζεται σε τρία κλικ.