Corridor 8 - Galactic Wars

Πυροβολείς στο άγνωστο. Περισσότερο από το μισό της οθόνης είναι μαύρο, και μπορείς να καταλάβεις μόλις που τελειώνει ο διάδρομος και πού ξεκινά ένα ορισμένο πέσιμο στην άβυσσο. Το Corridor 8 είναι ένα από εκείνα τα παιχνίδια που κανείς δεν θα μάντευε ότι φτιάχτηκε ποτέ — και όμως, ορίστε το εδώ.

Είναι ένα απλό first-person action shooter που εμφανίστηκε στο PC γύρω στο 2005 ως φόρος τιμής στα παλιότερα παιχνίδια DOS. Περιηγείσαι μέσα από σκοτεινούς, μονότονους διαδρόμους, ρίχνεις σε εχθρούς, συλλέγεις πυρομαχικά και υγεία. Το σκηνικό είναι φουτουριστικό — εξού και το "Galactic Wars" στον τίτλο — αλλά στην πράξη φαίνεται ακριβώς σαν ένα ανώνυμο διαστημικό συγκρότημα χωρίς καμία προσωπικότητα. Ο στόχος είναι πρωτόγονος: επιβίωσε μέχρι το τέλος του επιπέδου και νίκησε κάποια εισβάλλοντα δύναμη.

Το παίξιμο είναι θέμα συνήθειας. Κινείσαι μπροστά και πίσω με το πληκτρολόγιο, κάνεις παράπλευρες κινήσεις για να ελέγχεις την οπτική γωνία σου, ρίχνεις με ένα κουμπί. Τίποτα επαναστατικό. Τα γραφικά είναι ακατέργαστα — pixelated, σκοτεινά, χωρίς ατμόσφαιρα. Τα ηχητικά είναι περισσότερο παθητική σιωπή παρά ενεργή σχεδίαση. Οι εχθροί ακολουθούν ένα απλό μοτίβο: σε βλέπουν, έρχονται προς εσένα, ρίχνουν. Αν έχεις τύχη, χτυπάς πρώτος. Αν δεν έχεις, πέφτεις. Αυτή η απλότητα θα μπορούσε να είναι γοητευτική, αλλά χωρίς κάτι εξαιρετικό, παίζεται σαν μια δουλειά.

Το παιχνίδι ανήκει στην κατηγορία των ξεχασμένων προσπαθειών, από τις οποίες πολλές γεννήθηκαν σε εκείνη την εποχή. Τεχνικά, είναι σε καλύτερη κατάσταση από τα παλιότερα action παιχνίδια από τα όγδοντα, αλλά όταν το συγκρίνεις με το Wolfenstein 3D ή το πρώιμο Doom, του λείπει μια έντονη ταυτότητα. Δεν ήταν αρκετά καλό για να γίνει cult classic, και όχι αρκετά αδύναμο για να το ξεχάσει όλος ο κόσμος. Απλώς υπάρχει.

Σήμερα θα το έπαιζες στο browser σου περισσότερο από περιέργεια παρά από ανάγκη. Αν σε ενδιαφέρει πώς ήταν τα πράγματα στην εποχή που τα προσωπικά υπολογιστικά συστήματα ήδη έπαιζαν 3D αλλά ακόμη ήμασταν μακριά από τα action γραφικά που συνηθίζουμε σήμερα, αυτός είναι ο λόγος σου. Διαφορετικά; Υπάρχουν εκατοντάδες καλύτερα. Αλλά αυτό το κομμάτι της ιστορίας αξίζει τουλάχιστον μία παίξιμο.