Los Angeles, 2053. yılında. Sokakta bir kızın cesedi yatıyor — ve tek başına bu da olağan dışı bir şey olmasa, vücudu memeli düzenine kesinlikle ait olmayan bir şeye dönüşmeye başlıyor. Bu sahne 1990'da beni koltuğuma yapıştırdı. Dynamix'in Rise of the Dragon'u, o dönemin çoğu adventure oyununun yanlışlıkla bile başaramadığı bir atmosferi kurabiliyordu.

Oyun sizi, Blade Runner'dan açık şekilde esinlenmiş, siber-punk Los Angeles'a yerleştiriyor — kirli sokaklar, neon yolsuzluğu, ahlak açısından çarpık politikacılar. Baş karakter, özel dedektif Blade Hunter, belediye başkanından işaret alıyor: bir genç kızın ölümünü araştır; ortaya çıkıyor ki o, belediye başkanının kızı. Ve seçim yılı olduğu için gizlilik zorunlu. Cinayetin arkasında sokak suçundan çok daha büyük bir şey var — dönüşen cisimler, gizemli bir uyuşturucu ve insani olmayan bir başka şeyin kokusunu alan bir kült.
Rise of the Dragon, arayüzü o zamanlar Dynamix'i Sierra veya LucasArts'tan ayıran, tıkla-git adventure oyunudur. Oyun zaman baskısıyla çalışır — belirli olaylar siz orada olup olmadığınızdan bağımsız olarak ortaya çıkar ve yanlış bir seçim sizi uyarı vermeden çıkmaza sokabilir. Bu 1990'da normu idi; bugün arkaik hissettiriyor. Oyun sizi ölüme veya başarısızlığa sessizce teslim eder, dramatik bir açıklama yapmadan. Sık sık kaydet — işte o zaman da geçerliydi ve şimdi de geçerli olan tek tavsiye.

Oyunun koruduğu şey atmosferdir. SoundBlaster'da müzik, karanlık lokasyonlar, duyguları kullanan diyalog yok. Hunter bir kahraman değil; işini yapan bir adamdır ve bu ona uyuyor. Animasyonlar 1990 için standartın üzerindeydi — Dynamix o zamanlar piyasadaki birçok şirketten teknik açıdan daha ileri idi. Kesme sahneleri hikayeyi o zamanlar alışkın olmadığım şekilde anlattı. Elbette kontroller yaşlandı ve puzzle mantığı da, arkeolojik bir çalışmaya layık bir düşünce tarzını varsayan mantık da yaşlandı.

Bugün Rise of the Dragon, siber-punk adventure isteyen ve eski oynanıştan korkmayan herkesin hoşuna gidecek. Türe başlangıç noktası arayan kişiler başka yerlere bakalılar. PC'ler hikaye anlatmayı öğrenirken, yetişkinlere yönelik interaktif sci-fi noir'in bir denemesinin neye benzediğini görmek isteyenler — işte burada. DOSBox ile tarayıcıda oldukça iyi çalışır, fare kontrolleri makul seviyededir. Yalnız unutma — bu oyun senin elini tutmayacak. Hiç tutmayı planlamadı.