Roland's Rat Race

Ang Roland ay tumatakbo sa isang buo ng maze na puno ng traps, treasure chests, at mga enemy na parang may timer na nakalagay. Ito ang Roland's Rat Race — isang simpleng pero napakahirap na arcade sa Spectrum na walang ibang iniisip kundi laruin.

Ikaw ay isang mouse, tumatakbo sa screen na binubuo ng mga kwarto at hallway, kumukuha ng items, umaalis sa mga enemy, at naghahanap ng paraan pagsama. Walang komplikadong kuwento, walang cutscenes — katulad lang ng pinagsama ng Pac-Man at isang dungeon crawler. Ang layunin ay malinaw: manatili ng buhay ng sapat na matagal at iwasan ang lahat ng bagay na gustong gamitin ang iyong balat bilang carpet.

Ang laro ay nakadepende sa reflexes at timing. Ang Roland ay gumagalaw ng medyo mabilis, kontrolado ng natural, at ang mga hadlang ay hindi random — matututunan mo ang mga ito. Kung kaya mong magmove sa tamang direksyon sa tamang oras, ito ay napakahusay. Kung magkamali ka ng half second, ikaw ay patay. Walang pagpapalusog dito, simpleng laro na walang dahilan.

Para sa Spectrum, ito ay hindi sorpresa — maraming arcade games doon, pero ang mga magandang nananatili sa isipan. Ang Roland's Rat Race ay pang-solid na accessories lang. Hindi ito isang mindless na masacre at hindi rin ito gaano innovative para maging classic. Noong eighties, ito ay napakahusay na libangan para sa isang mabooring na Martes na hiniram mo sa kaibigan.

Ngayon, tumitingin ka sa ito bilang isang interesting na magazine — hindi dahil sa content, kundi dahil iniingatran ka nitong paano laruin ang larong bago pa man mag-isip ang mga makina. Kung mahilig ka sa simpleng, straightforward na arcade na walang unnecessary na ceremony, kung saan ang tagumpay ay nakadepende lang sa iyo, magugustuhan mo ito.