Shinobi

โจ มุซาชิ เหินตัวออกจากหน้าต่างชั้นห้า แล้วลงจอดบนเท้าทั้งสองข้างราวกับแรงโน้มถ่วงเป็นเพียงข้อเสนอแนะเท่านั้น การปรับตัวของ Shinobi จากเกมอาร์เคดในปี 1989 มาสู่จอ MS-DOS นั้นไม่ได้พยายามทำให้ขอโทษกับอะไร — มันคือบทสวนกาศของความหนักแน่นของนินจา บนพื้นถมขาว ตัวละครเล็กน้อย แต่ไม่มีอะไรลบเลือนความคมกริ่มของโครงสร้าง

คุณเป็นเนินจาเงาประเภทหนึ่ง และโลกเต็มไปด้วยศัตรูที่จำเป็นต้องตายหรือแม่นยำยิ่งขึ้น ต้องถูกลืมเลือน เกมแบ่งออกเป็นด่าน แต่ละด่านคือการเดินทางผ่านพื้นที่แคบ เต็มไปด้วยโจรสลัดทั่วไปและบอสที่มีสุขภาพพิเศษ คุณกระโดด คุณเตะ คุณโยนดาบระยะสั้นแบบเงียบ ๆ เป้าหมายคือการไปถึงจุดสิ้นสุดของระดับโดยไม่ให้โลหิตไหลออกจากตัวคุณเกินกว่าจำเป็น

การควบคุมนั้นตอบสนอง แต่ความเข้มข้นของการกระโดดจากข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งเป็นเรื่องของการหักหลัง เนินจาของคุณเหินและโค้งไปตามกฎฟิสิกส์ที่แปลกแหวก ลาดเชิงหรือแท่นไม่ได้มีความหมายมากนัก นั่นเป็นเพียงกิจกรรมบันเทิงที่มีรูปแบบ การตัดหนังสือมือใกล้เคียงต้องการการอยู่ในระยะเนื้อที่ถูกต้อง ระเบิด ดาบ ท่าโจมตีซ้ำ ๆ ความแตกต่างระหว่างชัยชนะและการตายนั้นเป็นเพื่อนเสือของเรามิลลิเมตร

Shinobi บน DOS ไม่ได้อาจารย์ที่ดิจิทัล มันเป็นเชอร์รี่ที่คัดสรร มันใช้ความดันจากอาร์เคดแกร่งนั้น แต่หลีกเลี่ยงลาดเชิง DOS-isms ที่ไร้เทพเจ้า ภาพเคลื่อนไหวนั้นเรียบเนียนพอสมควร เสียงเป็นการกระพือเดี่ยวของดาบและเสียงกระแทกที่เนื้อตัว ไม่มีการพูดคุยมากมาย ไม่มีเรื่องราวชั้นยางลาสติก แค่การกระทำที่บริสุทธิ์ และการกระทำนั้นบางครั้งมีความไม่เป็นธรรมชาติเมื่อศัตรูปรากฏด้านหลังของคุณเมื่อคุณคิดว่าขั้นตอนนั้นชัดเจน

ในกี่ปีมานี้ Shinobi ถูกมองว่าเป็นวิเศษ — สิ่งที่หนึ่งออกแบบเพื่อให้เข้ากับความแข็งแกร่งของฮาร์ดแวร์ DOS ยิ่งกว่าสิ่งที่จำไว้ด้วยเสียงระฆังขนาดใหญ่ ขึ้น-เหวี่ยง-ตัวออก ความสำคัญของมันอยู่ในความฉับพลัน และการที่อัตราการยืมตัวอักษรนั้นสูงกว่า ไม่มีการพูดคุยลดละเอียด หรือสิ่งหลวง

ถ้าคุณต้องการมวนอ้อนเหล็ก ชอบเกมที่ต้องการความแม่นยำมิลลิเมตร และยอมรับภาพ MS-DOS ที่เป็นลักษณะเฉพาะ แล้ว Shinobi ยังคงหนี — การกระโดดที่มีความหมายและการตัดที่ดี นั่นก็พอสำหรับการนั่งลงและทำให้หนึ่งสิ้นสุดอีกครั้ง