Soviet

Ang laro ay agad na naghahagis ng bandilang hammer-and-sickle sa iyong mukha at ang paghihintay ay tapos na — alam mo nang eksakto kung saan ka pupunta. Soviet mula 1990 ay produkto ng isang panahon na gumawa ng mga obra maestra mula sa ganap na walang katulad na bagay, at ito ay eksaktong ganitong uri ng piraso: pagka ang computer graphics ay nagsisimula lamang maglakad at ang disenyo ay hindi pa natuklasan ang salitang "user comfort."

Ito ay isang halo ng arcade shooters at primitibong estratehiya. Kinokontrol mo ang mga yunit sa isang tactical map, pinapadala mo sila sa labanan, nakikipag-tradefire sa kaaway, at sinisikap mong tuparin ang mga layunin ng misyon — kolektahin ang mga item, kumuha ng mga posisyon, manatiling buhay. Ang laro ay gumagana kung dapat itong magpasya ng lahat para sa iyo, ngunit pagkatapos ay ipinasa nito ang lahat sa iyo, at ikaw ay gumagambugambulo sa dilim na sinisikap na maunawaan kung ano talaga ang gusto nito mula sa iyo. Ang mga kontrol ay matatag, ang mga tugon ng yunit ay mabagal, at sa panahon na ang isang putok ay lumabas na sa baril, ikaw ay mahabang iniwan na saanman.

Ang iyong mga mata ay hindi kumakalat sa graphics — lahat ay hindi malinaw, ang mga yunit ay parang malabo na maliliit na mga parisukat, at ikaw ay minsan ay hindi kahit sigurado kung ano ang iyong nakikita sa screen. Ang tunog ay nagdudulot ng sorpresa sa iyo lamang sa kung gaano ito onti, isinasaalang-alang kung ano ang tunay na kayang gawin ng isang computer noong 1990s. Kung ano ang nagsasama ng laro ay ang kakaibang charm ng lumang code — mararamdaman mo na ang sinuman ay nag-ikot sa loob nito sa isang primitibo, at ngayon ay sinisikap nilang ibenta ito sa iyo bilang ang kinabukasan.

Ang Soviet ay hindi ginagampanan sa kasalukuyan para sa kasiyahan nito — ito ay ginagampanan upang malaman mo kung saan nagsimula ang lahat at gaano kaunti ang kinakailangan para sa sinuman na umupo sa isang 486 at maging nasiyahan. Ngayon ay tumitingin ka dito dahil sa curiosity, sinisikap na maunawaan kung paano naisip ng lahat noong panahon ang parehong paraan. Hindi ito maganda, hindi ito makinis, ngunit iyan ay eksaktong kung saan naroroon ang kakaibang mahika — nakikita mo ang kasaysayan ng computer game dito, bago pa man ang mga programmer ay alam kung ano ang kanilang ginagawa.