Isang soccer simulator na akala niya'y strategy game. MicroProse Pro Soccer mula sa late eighties ay pinipilit kang gumawa ng desisyon bago mo pa man tingnan ang pitch — at iyan na talaga ang kahanga-hangang lihim nito.

Ito ay tournament manager na may minimal graphics. Nakikita mo ang pre-assembled team, isang roster na maaari mong baguhin ng bahagian lamang, at pagkatapos lang maghintay ng match results na ipinapadala bilang text messages at simpleng table. Walang player animations, walang mga kilalang bricks na makikita mo sa mga susunod na FIFA games. Ang buong laro ay tumatakbo sa pamamagitan ng menus at numbers.

Sa mechanics nito, ito ay umaasa sa stats — speed, accuracy, fitness, experience para sa bawat player. Binubuo mo ang formation mo, pinipili-pilihan ang lists, pinipili ang tactics mo (offense, defense, balanced), at pagkatapos kalkulahin ng game kung ano ang mangyayari. Parang lumang tabletop soccer game, maliban sa computer ang gumagawa ng math para sa iyo. Walang kulay, walang glamour. Pure abstraction.

Ano ang kakaibang nakaka-satisfy dito? Ang pagsisiguro mismo ng pag-aalis ng lahat ng decoration. Kapag "Goal in the 34th minute" ay lumilitaw sa screen, hindi ka much nakakaramdam ng elation. Pero kapag nag-adjust ka sa lineup mo at bantayan ang improvement ng team mo sa buong season, kapag nag-puzzle ka sa maliliit na upgrades, hinihikayat ka. Parang pagbabasa ng soccer diary — mabagal, nangangailangan ng imagination, pero kung para sa iyo ito, gumagana.

Obviously walang naglalaro nito ngayon. Ito ay nagsisilbing curiosity — patunay na sports games ay hindi kailangang action-packed. Magiging pahirap man ito kahit sa nineties, kung saan may mas magandang simulators na umiiral. Pero para sa mabilis na browser session? Kung gusto mong makita kung paano ang soccer mula sa perspective ng accountant, sulit na subukan. Dalhin lang ang patience at ilipat ang utak mo sa slow mode.