Pinball Dreams 2

موس می‌تواند به جای فلیپر کار کند، اما هرگز نمی‌تواند احساس را جایگزین کند. پینبال درامز ۲ در سال ۱۹۹۴ از شرکت اسپایدرسافت یک انتخاب درست کرد: به جای اینکه بازی کند که یک فلیپر اصلی است، فقط یک بازی رایانه‌ای خوب را ساخت.

چهار میز مختلف در انتظارت هستند، هر کدام با اتمسفر و سبک خود. میز‌ها در چشمان خودشان به خوبی ساخته شده‌اند — آن‌ها کوشش می‌کنند مغز تو را قانع کنند که تو واقعاً یک دستگاه فیزیکی را در یک بار می‌بینی. این تلاش صادقانه بود، حتی اگر محدودیت‌های گرافیکی DOS ۹۴ واضح بودند.

موس کنترل می‌کند و بیش‌تر اوقات کار می‌کند. فلیپرها واقعی نیستند — جنبش‌شان مستقیم است، سریع نیست. توپ رفتارش پیش‌بینی‌پذیر است. این مسئله نیست اگر پذیری اینکه این بازی یک شبیه‌ساز نیست، یک تفریح است. حرکت‌های موس برای کنترل دوطرفه فلیپر کافی است و سرعت آن برای اکثر شرایط قابل قبول.

میز‌های مختلف تنوعی به بازی می‌دهند که می‌توانست تکراری باشد. هر کدام حسی متفاوت دارد، هرچند ارزش درازمدتی پایین است. اگر یک بار بازی‌های میز را حل کردی، انگیزه‌ای برای بازگشت وجود ندارد. بازی برای یک بعد‌ازظهر تفریح، نه برای ساعت‌ها راحت‌ی است.

امروزه پینبال درامز ۲ چیزی است که در صفحه مرورگر بازی می‌کنی وقتی کار خسته‌کننده‌ای انجام می‌دهی. انتظار انقلاب را نگذار. فقط یک بازی کلاسیک DOS از نوع arcades است که می‌داند چه چیزی است و آن را بدون درامای دروغین انجام می‌دهد.