Caesar 2

ساخت شهری که می‌خواهد گردنت را گاز بگیرد مثل بزرگ‌کردن یک بچه پرانرژی و تردید‌آمیز است. Caesar 2 این را در هر لحظه به تو یادآوری می‌کند، وقتی متوجه می‌شوی که شهروندانت ناراضی هستند، سربازان بیکار و هنیبعل دوباره با ارتش‌اش دور گوشه می‌غلتد.

این دنباله‌ای از سری افسانه‌ای شهرسازی استراتژیک Sierra است. تو شهرهایی در محیط‌های باستانی می‌سازی — یونانی، مصری و دیگری. هدف ساده است: ماموریت‌هایی را که بازی برایت تعیین می‌کند، تکمیل کن. با آتش‌سوزی، افرادی که فقط می‌خواهند مشکل درست کنند و بالاتر از همه، یکنواختی مواجه خواهی شد. هر ماموریت مشخصات خاص خود را دارد؛ گاهی درباره تجارت است، گاهی تاکتیک نظامی، بیشتر اوقات همه چیز به یک‌باره.

تو مثل یک شهرساز کلاسیک بازی می‌کنی — کارگاه‌های کارگر، پست‌های تجاری، معابد، پادگان می‌سازی و شهر آهسته‌آهسته پر می‌شود. چالش در گرافیک یا موسیقی نیست که میانه‌روی هستند، بلکه در لجستیک است. باید توجه کنی چگونه کالاها حمل‌ونقل خواهند شد، کجا مسیرهای تجاری بسازی، چگونه پتانسیل نظامی کافی تامین کنی و از کدام نقاط مرزی دشمنان شهرت را غارت خواهند کرد. کنترل‌ها شهودی هستند — بدون مشکل صفحه‌کلید را نیویگیت می‌کنی، منوها قابل خواندگی هستند. اما گیم‌پلی تکراری است. وقتی یک سطح را مدیریت کردی، سطح بعدی را بدون شگفتی‌های خاص حل می‌کنی.

Caesar 2 قطعاً در اوج استراتژی‌های شهرسازی در دهه نود بود. آماده‌سازی عالی برای کسانی بود که بعداً Caesar 3 را بازی کردند — و آن یک کلاس کاملاً متفاوت بود. این نسخه کار صادقانه است، اما بدون آن لمس天才. در درجه اول به خاطر فقر گرافیکی و تکرار وظایف یکسان، از رده خارج شد.

امروزه بیشتر نوستالژیا است. اگر استراتژی‌های شهرسازی را دوست داری و می‌خواهی بدانی Caesar 3 قبل از چه آمد، امتحان کن. می‌توانی بدون مشکل در وب آن را اجرا کنی و برای مدتی آن احساس دهه نود را برمی‌گرداند. فقط بدان که بعدش چیزهای واقعاً خوب را فاقد خواهی بود.