Έχετε δύο στόχους και κάποιο δίχτυ στη μέση της οθόνης. Αυτή είναι η ουσία του ποδοσφαίρου στα όγδοντα στο Spectrum — καμία βιομηχανία, καμία δεδομένα, απλώς γυμνή γεωμετρία και μερικά σημεία που αντιπροσωπεύουν παίκτες. Το World Cup είναι ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι που ούτε καν οι θαυμαστές του Spectrum θα θυμούνται, επειδή φαινομένως κυκλοφόρησε χωρίς τίτλους, χωρίς διαφημίσεις και χωρίς τίποτα που θα το διέκρινε από δεκάδες άλλα κομμάτια της ίδιας περιόδου.

Παίζεται από την κορυφή — η ομάδα σας στη μία πλευρά, ο αντίπαλος στην άλλη. Ο στόχος είναι λογικός: να βάλετε την μπάλα στο δίχτυ περισσότερο από τον αντίπαλο. Τα χειριστήρια θα είναι βασικά — κίνηση του παίκτη που έχει τη μπάλα, σύντομη πάσα, σουτ. Σε τόσο πρωτόγονη μορφή, αυτό μπορεί να λειτουργήσει μόνο ως ένα κάτι για χαλάρωση, που παίζεις για πέντε λεπτά περιμένοντας το λεωφορείο.
Αυτό που κάνει τέτοια πράγματα παίξιμα είναι η χρονική πίεση και η αίσθηση της φυσικής. Δεν ξέρω αν το World Cup προσφέρει κάτι από αυτά. Μάλλον είναι απλώς ένα σχήμα — εδώ κι εκεί η μπάλα πάει κάπου, οι παίκτες μετακινούνται, μερικές φορές σκοράρει κάποιος. Τα γραφικά αποτελούνται από γραμμές και κουκκίδες, ο ήχος πιθανότατα από pip. Ατμόσφαιρα; Μηδέν.

Τα ρετρό ποδοσφαιρικά παιχνίδια του Spectrum έχουν μία αξία — είναι αρχεία. Ένα αρχείο του ότι οι άνθρωποι προσπάθησαν να προσομοιώσουν ποδόσφαιρο με οcho χιλιοβάιτ μνήμης και επεξεργαστή που μετριέται σε megahertz με ψηφία ενός σχήματος. Το World Cup δεν είναι εξαίρεση σε αυτό, μάλλον το αντίθετο. Υπάρχει επειδή οι διαχειριστές των παιχνιδιών Spectrum ήθελαν να καλύψουν όσο το δυνατόν περισσότερα είδη, και το ποδόσφαιρο δεν μπορούσε να λείψει.

Να το παίξεις σήμερα; Μόνο αν θέλεις να δεις πώς έμοιαζε η απλούστερη δυνατή υλοποίηση του ποδοσφαίρου στη δεκαετία του ογδόντα, όταν οι προγραμματιστές μόλις έμαθαν να γράφουν σε assembly και οι ανάπτυξη δεν μπορούσε να αποχτήσει πολυτέλεια. Σε έναν σύγχρονο emulator, θα χρειαστεί μισή ώρα. Δεν θα αφιερώσω περισσότερο χρόνο σε αυτό.