Θυμάμαι εκείνο το συναίσθημα όταν πρώτη φορά εκκίνησα το Carrier Command και συνειδητοποίησα ότι δεν θα ήταν κάποιο απλό shooter. Η οθόνη φωτίστηκε, ένα carrier ήταν μπροστά μου, και απολύτως κανείς δεν μου είπε τι να κάνω.

Το Carrier Command της Realtime Games, 1988 — διαθέσιμο σε PC από το 1989 και μετά — είναι ένα strategy game που διαδραματίζεται σε ένα μακρινό μέλλον όπου διοικείς ένα futuristic aircraft carrier και αγωνίζεσαι για τον έλεγχο ενός αρχιπελάγους κατά ενός εχθρικού carrier. Ο στόχος είναι απλός: κατάκτησε νησιά πιο γρήγορα από τον αντίπαλό σου, εκμετάλλευσου τους πόρους τους, και τελικά καταστρέψε τον εχθρό. Η ιστορία είναι πραγματικά δευτερεύουσα — κανείς δεν το έπαιζε για το σενάριο.
Ο πυρήνας του παιχνιδιού συνδυάζει real-time carrier maneuvering σε 3D χώρο, resource management, και tactical command μικρότερων σκαφών — hovercraft και aircraft που εκτοξεύεις σε αποστολές. Μπορείς να πιλοτάρεις κάθε σκάφος απευθείας ή να τους δώσεις εντολές και να μεταβείς μεταξύ τους. Αυτή η hybrid προσέγγιση ήταν κάτι που απλά δεν έβλεπες στο τέλος του '80. Τα controls είναι αδυσώπητα και δεν θα σε αφήσουν μέχρι να το κερδίσεις — η learning curve είναι σχεδόν κάθετη. Οι περισσότεροι παίκτες τότε παραιτήθηκαν μετά την πρώτη ώρα. Όσοι δεν το έκαναν, το θυμούνται ακόμα σήμερα.

Αυτό που έφερε το Carrier Command ήταν η πεποίθηση ότι ο παίκτης έπρεπε να κερδίσει τα πάντα. Ο εχθρός δεν είναι ανόητος — το carrier του λειτουργεί με τους ίδιους κανόνες με το δικό σου, επεκτείνεται, σου παίρνει νησιά αν είσαι εστιασμένος αλλού. Αυτό δημιουργεί tension που απλά λείπει από πολλά μεταγενέστερα games. Τεχνικά, το παιχνίδι έχει γηράσει δύσκολα: τα vector 3D graphics είναι πια περισσότερο ένα ιστορικό artifact, και η πλοήγηση στο χώρο απαιτεί ένα ορισμένο ποσό υπομονής που μπορεί να αισθανθεί σαν τιμωρία σε ένα σύγχρονο παίκτη. Αλλά η λογική του συστήματος εξακολουθεί να δουλεύει.

Σήμερα το Carrier Command ταιριάζει σε όσους τους αρέσουν τα games που δεν εξηγούν και δεν ζητούν συγγνώμη. Αν απολαμβάνεις strategy όπου κάθε απόφαση έχει βάρος και όπου η ήττα δεν είναι μια animated game-over οθόνη αλλά μια ήσυχη κατάρρευση ενός μετώπου που υποτίμησες μόνος σου — αυτό είναι ακριβώς για εσένα. Παίξε το στο browser σου τουλάχιστον για εκείνο το συναίσθημα: τι θα μπορούσε να γίνει με μόνο λίγα kilobytes κώδικα όταν έγινε ειλικρινά.