Hexen

Dumating ang Hexen: Beyond Heretic noong 1995 bilang kasunod ng Heretic, itinayo sa pinahusay na bersyon ng Doom engine ng Raven Software at inilathala ng id Software. Kung saan ang Doom at Heretic ay halos linyar na corridor-shooter, sinubukan ng Hexen ang isang bagay na mas ambisyoso: isang dark-fantasy na first-person action game na nakabalangkas sa magkakaugnay na hub level, kung saan ang paglipat ng isang switch sa isang lugar ay maaaring magbukas ng pinto o magpabagsak ng pader sa ibang lugar. Ang layout na iyon na puno ng pagbabalik-balik at palaisipan ang nagbigay dito ng natatangi, kung minsa'y nakakalitong pagkakakilanlan sa mga shooter ng kalagitnaan ng dekada nobenta.

Ang isa pang malaking pagbabago ay ang sistema ng klase. Pumipili ka ng Fighter, Cleric o Mage sa simula, bawat isa ay may ganap na magkakaibang armas at bilis, na nagbigay sa laro ng tunay na halaga ng muling paglalaro. Ipinakilala rin ng engine ang polyobjects (gumagalaw na pader at umiindayog na pinto) at mga pangyayaring maaaring i-script sa pamamagitan ng ACS, teknolohiyang mag-iimpluwensya sa disenyo ng antas sa mga sumunod na larong id-engine. Ang Gothic na estetika nito ng gibang kastilyo, latian at umaalpas na mahika ay mas mabigat at mas madilim kaysa sa Heretic.

Ngayon, naaalala ang Hexen bilang parehong paboritong kulto at larong inaatrasan ng mga tao, pangunahin dahil sa palaisipang paghahanap ng switch. Kung lalaruin gamit ang makabagong source port at may kaunting pasensya, gayunpaman, ito ay kaakit-akit na larawan ng sandaling nag-aabot ang mga shooter tungo sa paggalugad at mga ideyang RPG bago dumating ang Half-Life at Deus Ex. Kasiya-siya pa ring matigas ang pakiramdam ng labanan, at nananatiling tunay na mapang-api ang atmospera sa pinakamagandang paraan.