Pipeline

ท่อไม่ได้มีไว้ให้เห็นแค่ใต้อ่างล้างจานเท่านั้น ใน Pipeline ปี 1992 ท่อคืออาวุธเพียงอย่างเดียวที่คุณมีไว้สู้กับอาการหวาดระแวงของตัวเอง คุณนั่งลงหน้าจอ แล้วก็เอาแต่คิดว่าจะต่อชิ้นส่วนไม้และโลหะเข้าด้วยกันอย่างไรไม่ให้อะไรหลุดออกไปนอกจอ ง่ายหรือ? ไม่ใกล้เคียงเลยเพื่อน

Pipeline เป็นเกมปริศนาแบบลูกผสมที่เรียกง่ายที่สุดว่า “ชูตเตอร์เชิงตรรกะ” บนพื้นหลังสีเข้ม ชิ้นส่วนท่อและวัตถุต่าง ๆ จะค่อย ๆ กลิ้งลงมาด้านล่าง หน้าที่ของคุณคือสร้างระบบการเชื่อมต่อให้ทุกอย่างไปจบในที่ที่ถูกต้อง มันไม่ใช่ Tetris และก็ไม่ใช่เกมตรรกะแบบคลาสสิกด้วย แต่เป็นอะไรบางอย่างตรงกลาง ที่แบกความรู้สึกผิดหวังแบบเฉพาะตัวของยุค 90 ตอนที่โปรแกรมเมอร์คิดว่าทุกอย่างทำเป็นเกมปริศนาได้

การควบคุมตรงไปตรงมา คุณลากชิ้นส่วนลงบนสนามเล่นด้วยเมาส์ หมุน แล้วประกอบเข้าด้วยกัน ปัญหาอยู่ที่จังหวะและแรงกดดัน ชิ้นส่วนไหลมาไม่หยุด ระบบซับซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ และอยู่ดี ๆ คุณก็รู้ตัวว่าพลาดไปตรงจุดอื่นโดยสิ้นเชิง ซึ่งไม่มีทางย้อนกลับแล้ว ความหงุดหงิดเพิ่มขึ้นเป็นเส้นตรงตามจำนวนวัตถุที่เสียไป เกมนี้ไม่ให้อภัยความผิดพลาดโง่ ๆ และน้ำตาก็ช่วยอะไรไม่ได้เหมือนกัน

Pipeline หลงอยู่ในช่วงสุญญากาศของยุค 90 ระหว่าง Windows ยุคแรกกับตัวจำลอง DOS กราฟิกใช้งานได้ ไม่มีเสียงที่ทำให้ขัดหู แต่ทุกอย่างในเกมสะท้อนความเป็นนักเขียนโปรแกรมสายปฏิบัตินิยมแบบโบราณ คือตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าแค่มีปริศนาบนหน้าจอก็สนุกพอแล้ว บางครั้งมันก็ไม่จริง แต่ตัวเกมไม่ได้ทำมาแย่ เพียงแต่ขาดความเฉียบคมและเสน่ห์บางอย่างที่จะใส่วิญญาณให้มัน

การลองเล่นวันนี้คือการดำดิ่งสู่ของแปลกเก่ามากกว่าเกมที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ แต่นั่นแหละคือประเด็น Pipeline ไม่จำเป็นต้องเล่าเรื่องใหญ่โตอะไร เพียงแค่ทิ้งความรู้สึกไว้ในหัวว่าการล้มเหลวตอนที่คุณคิดว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุมนั้นไม่น่าพิสมัยแค่ไหน